Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Witaj - ja pisze swoje wiersze od lat w zeszycie - dopiero potem wrzucam do komputera - 

            więc mnie to nie dotyczy - a twoich wierszy żal - bo piszesz zawsze ciekawie - 

                                                                                                                                                       Pzdr.serdecznie. 

Opublikowano

@LessLove pooooszłyyy, poszły sobie. Ale mam nadprodukcję, dużo przeżyć i komórek. ;) choć każdego słowa szkoda, jeśli nie jest jałowe. 

 

@Marek.zak1 pewnie do powszechne doświadczenie, stąd łatwiej o współodczuwanie, jak to@Alicja_Wysocka napisała. 

 

Ściskam wszystkich.

 

PS Z tych wierszy postradanych było trochę dobrych. I tych mi najbardziej szkoda, bo pamięć nie ta. A na ów czas były odkryciem. Po czym odkryłam, że już ich nie ma.

Życie to jednak pasmo niespodzianek. ;) 

 

 

Opublikowano

@beta_b

 

Mocna, bolesna metafora, ale jakże trafna dla każdego, kto tworzy. Słowa, które znikają w cyfrowej otchłani, potrafią boleć niemal fizycznie. Pięknie ujęłaś tę "żałobę" po niedoszłych wersach. Na szczęście ten konkretny utwór przetrwał i robi ogromne wrażenie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
    • Bransoletka z koralików     Bransoletka z koralików  dziecięca, pastelowa, utkana w tęczowych kolorach    Na straganie kupiona,  nad morzem na Helu   za kilka złotych   Nie Twoja pierwsza  i nie ostatnia,  dziewczęca błyskotka,  modny gadżet dla oka   Bransoletka z koralików, tak dumnie ją nosisz,  nawet jej do kąpieli nie ściągasz    Twoja osobista wakacyjna pamiątka  Kiedyś z niej wyrośniesz,  zaczniesz nosić inną złotą lub srebrną gdy będziesz młodą dziewczyną   Tą pierwszą zostawisz w dziecięcej szkatułce na pamiątkę  z gumką rozciągniętą,  może rozerwaną , która zachowa  ten jeden koralik…..   Po latach do niej wrócisz,  nawet jak zblednie, ślad w Tobie zostawi w tej jednej bransoletce z koralików  pastelowej, Twojej własnej -unikatowej    6.08.2026 r. NatusieK97
    • @Charismafilos skoro lud zdecydował...kofam ten minimalizm Tytuł kojarzy mi się z Poncjusz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . Tak daleko, tak blisko 
    • Żniwa. W istocie czas jest za kròtki
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...