Dzūkija

[Ducatti]

Hej, Dzukija — stara katolicka ziemio,

Hej, Dzukija — ty ojczyzno moja zielionA,

Woła mnie mamusia już na obiad,

Biegnie ulicami mały ja.

 

Nie pochować prawdy,

Nie wykiwać Dzuka,

I braciszków z lasu

Wyjdzie pełna dal!

 

Obyś ty, bachurze młody,

Do panienki swojej...

Pod koszulą znowu przyniósł — 

opóźniony, zapłakany maj... 

 

*Bachurze — chlopaku (dialekt lit.)

------

Dzūkija - rejon Litwy (w tym Wilno w jego składzie). Moja mama jest Litwinką, W Wilnie dorastałem i powiedziałem swoje pierwsze słowa. Miasto i kraj za które bym oddał życie bez zastanawiania się. I pewnie oddam, patrząc na to co się dzieje na świecie. Moi pradziadzkowie litwini służyli w AK okręg nowogródek. Stąd te wspomnienia o chłopakach z lasu - jest to tęsknota za swoimi ludźmi, prawdziwymi ludźmi. Władza sowiecka ich niszczyła. Niszczyła nasze kultury i jezyki. Litwa, Polska, Łotwa, wszyscy ucierpieliśmy każdy na swój sposób. Ja, jako 20-latek to odnawiam. Pozdrawiam wszystkich znawców tematu

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 2 Czerwca przez Jurgis (wyświetl historię edycji)