Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

The Szczu Mova

Charismafilos
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Charismafilos

Charismafilos

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano

Padaj deszczu smutny wieszczu

kap łap

Strugą śpiewaj łzy wylewaj

dżdży zły

Zawódź z cebra tnij pod żebra

cios sztos

Szlochaj rynną pieśń niewinną

łkaj maj

Chmurę zerwij świat obejmij

trach krach

Zmocz obficie obudź życie

plum tłum

Utop smutki odwróć skutki

plusk mózg

15
wiedźma

wiedźma

Opublikowano
Opublikowano

@Charismafilos Oryginalny pomysł na zapisanie tytułu.

 

 

Dla mnie to psalm burzy. Najpierw rozcina pod żebra, następnie  obmywa i budzi życie. 

W kontekście Biblii  potop i chrzest w jednej ulewie.

 

Pozdrawiam serdecznie.

1
Poet Ka

Poet Ka

Opublikowano
Opublikowano

@Charismafilos

 

"To w szyby deszcz dzwoni deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki miarowy niezmienny
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno
Jęk szklany płacz szklany a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny
O szyby deszcz dzwoni deszcz dzwoni jesienny"

2
Charismafilos

Charismafilos

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@wiedźma a więc zostałem "wierszokletą biblijnym"? ;) to miłe niezmiernie i skądinąd ciekawe, że w ten sposób popatrzyłaś na mnie/mój wiersz...? :) 

I bardzo mi się podoba TWOJA interpretacja, o niebo lepsza niż mój marny zamysł autorski - dziękuję :)

 

@Poet Ka to jest geeeniaaaalneeee!!! zupełnie inny deszcz... podoba mi się :) 

 

Ile można z deszczu wycisnąć...? ;)

2
Berenika97

Berenika97

Opublikowano
Opublikowano

@Charismafilos

 

Świetnie bawisz się onomatopejami! Mam wrażenie, że stoję w środku ulewy.

Pomysłowo użyłeś deszczu jako narzędzia emocjonalnego oczyszczenia. Ale nie od razu - najpierw był smutek, ból a dopiero na końcu deszcz staje się ratunkiem i ma przynieść ulgę.

Ciekawy tytuł "Deszczu mowa" w angielskim przebraniu. :) Bardzo mi się podoba! 

1
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Charismafilos

Charismafilos

Opublikowano
  • Autor
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

Dziękuję kochani, że nie baliście się postać ze mną w The Szczu ;) i że Mova moya coś w Was poruszyła :)

Pozdrawiam słonecznie ;) @violetta @wiedźma @Poet Ka @Lenore Grey @iwonaroma @viola arvensis @obywatel @.KOBIETA. @andrew @Berenika97 @Nata_Kruk @hollow man @Annna2 @Łukasz Wiesław Jasiński @Leszek Piotr Laskowski

Edytowane przez Charismafilos (wyświetl historię edycji)
8

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      niebytu lekkość

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Wochen piękny i wieloznaczny wiersz... @Wochen tytułem nawiązuje do Kundery    @Wochen dialoguje z nim
    • Marek.zak1
      Błędne koła

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Bardzo poruszające, a picie kobiet to niestety powszechny problem, mniej widoczny niż facetów, bo babki to robią bardziej dyskretnie i się z tym dobrze kryją. Pozdrowienia dla peelki. 
    • wiedźma
      Temperatura

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Mel666 Siostro:)))  Trzy pierwsze wersy są zapowiedzią (pomysł genialny!)  tego, co ten wiersz będzie w sobie zawierał, uff ! Mamy kolejno:resuscytację, reanimację i artystyczną defibrylację.  Pojawia się podmiot- kobieta w czerwieni. To ona będzie przechodzić przez te etapy/ procesy. Jej twarz jest odwrócona na płótnie, a wschód jest zachodem, a poludnie- północą. To jest obraz tego, że wszystko jest odwrócone tak, jak twarzy kobiety, odebrałabym też jako ogólnie rozumiany chaos - odwrócenie świata. Ten obraz " wierzga do góry nogami", a farba olejna " pluje" naznaczając znakiem zapytania naskórek. To nie jest dla mnie oczywiste, ale odbieram  jako to tak, że" obraz"  kobiety w przenośni sprawia ból a dokladnie  zderzenie farby z naskórkiem.  Podoba mi się także tatuaż, który jest zaszyty głęboko maszyną do szycia z satynową ( ! ) igłą.  Podbieram to tak, że tatuaż  jest   " na zawsze", bo jest głęboki  choć jest szyty za pomocą statynowej igly ( nie nici ! ).  To mnie to znaczy tyle, że jest delikatne, ale trwałe. Brzmi też odrobinę jak trauma, coś co jest tylko ozdobą ciała choć boli.  Z kolei " naznacza znak zapytania naskórek" jest dla mnie obrazem tego, że sztuka, tworzenie( np. pisanie)  nie jest ozdobą ( tak jak tatuaż), ma w sobie życie, " pluje". Sam znak pytajnika to niepewność. Dalej pojawia się  po raz drugi,  kobieta w czerwieni. To drugi etap. Reanimacja.Ona tańczy w piruecie na drewianym parkiecie w bladym świetle świec. Ma na sobie czerwone szpilki. Sama czerwień  kojarzy mi się tu z krwią, z życiem w szerokim znaczeniu, mamy tu też taniec. W ogólnym rozumieniu odbieram to tak, że sama " reanimacja" obudziła w podmiocie życie, jest kobietą z krwi i kości, nie jest już tylko obrazem. Blade światło  odbieram jako coś, co jest nietrwale, daje tylko iskrę zamiast ognia, płomień jest nikły. " Bije dzwon... krzyk nadgarstków w tle"  to dla mnie przejście to atystycznej defibliracji. Koniec poprzedniego etapu. " Purpurowa rzeka , która płynie w dół " i " krzyk nadgarstków"  w tle to obrazy tego, co już było. Czas na kolejny. Dalej, po raz trzeci, pojawia się kobieta w czerwieni.  Jest ona narysowna ołówkiem, naostrzona temperówką i wymazana gumką. Dla mnie to jest obraz tego, że jest to  kruchość, którą można łatwo zetrzeć, jest jednak na tyle " ostra", że naostrzona temperówką. @Mel666 Siostro ! Dla mnie ten wiersz jest wielowymiarowy. Można go odczytać tak,że  nawiązauje do życia podmiotu lirycznego, wtedy kobieta w czerwieni będzie dosłowna czy też  jako,  szeroko pojmowane,   same relacje międzyludzkie. Przychodzi mi także na myśl sam wymiar twórczy. Ostatnim odczytaniem były wymiar duchowy. Wiersz nie daje bezpośredniej odpowiedzi i sam nie kieruje w żadną stronę. Każdy z nas odczyta to sobą. To jest naprawdę wspaniały wiersz, który podniósł moją temperaturę ;), Buziole, Siostro ;)))        
    • Charismafilos
      Duży człowiek

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Natuskaa coś w tym jest. Zastanowiło mnie to. Po czym poznać wartość człowieka??? Hm.
    • Charismafilos
      Błędne koła

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @kasia652 jeden dzień na raz. Odwagi!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...