obojętnie

[obywatel]

obojętnie czy będę obojętny?
przechodzę obok ciebie
mówisz czuję
wyczuwam
jakbyś mówiła mam cię

sztuka jest czasem
więc płynie
złapałaś wodę
która wbrew grawitacji
prawom fizyki

albo rozpuści
lub wyparuje
albo wsiąknie

złap teraz powietrze
głęboko odetchnij

co teraz czujesz

pustkę wypełnię lodem
lawą
lub orzeźwieniem

powiedz tylko

a odświeżacz zawieszę
przy tobie

 

[Alicja_Wysocka]

@obywatel Albo zimny, albo gorący - obojętny, to letni, to jest nudne i żadne.
To było o wierszu, nie o Tobie :) 

[obywatel]

@Alicja_Wysockaprzecież wiem :), nie ma albo jest letni, majowy jak deszcz - że nudny i żaden, za to tylko gotowy, bo w zimnym zapach uleci, w gorącym wyparuje, a może bzu kwiat uratuje. Papierek lakmusowy jest obojętny, nasączony wprawia o zawrót głowy i czeka na wybór gotowy. Lubię nudne i żadne, nasączany dla mnie pachnie tak ładnie :)
Dziękuję :)

[Poet Ka]

@obywatel barokowy koncept...

[Poet Ka]

@obywatel

Utwór odkrywa dwie twarze człowieka: tę poetycką

i tę ludzką. Można go – choć wcale nie trzeba – interpretować jako dwie natury jednego bytu lub relację między nadawcą a milczącym odbiorcą (podmiotem a bohaterem lirycznym). Absurd polega na tym, że emocji nie zneutralizuje się odświeżaczem; w tym tkwi największa siła wiersza

i zarazem największa słabość człowieka:)

 

 

Edytowane 8 godzin temu przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)

[obywatel]

@Poet Kadziękuję z dość trafną analizę, gdyby ta poetyczna twarz utożsamiała się ze sztuką byłbym szczęśliwy, chodziło =, że sztuka zapiera pierś, ale chyba pogmatwałem. Z absurdem się zgadzam, czyli emocjami wynikającymi ze sztuki, a odświeżaczem :)
Dziękuję i pozdrawiam.

 

 

[Poet Ka]

@obywatel poezja to sztuka, oczywiście, że tak:)

@obywatel

metafora odświeżacza zyskuje 

przy przesunięciu akcentu

z emocji na sztukę  

[Berenika97]

@obywatel

 

Bardzo podoba mi się metafora płynącego czasu i sztuki jako nieuchwytnego żywiołu (woda, której nie da się zatrzymać w dłoniach) . Świetna jest puenta - ten przeskok od kosmicznych żywiołów (lawa, lód) do banalnego „odświeżacza” . Łatwo próbujemy zbanalizować wielkie, trudne emocje, żeby nad nimi zapanować. Tak to rozumiem. :)

Pytałeś, co teraz czuję... I już wiem. Czuję zapach morskiej bryzy z nutą egzystencjalnego niepokoju.

Płynie czas, fizyka drży,

Wizja wielka, że aż strach!

Myślę - dramat, łzy i mgły...

A tu nagle - Ambi Pur w sprayu!