portret noemi

[finch]

ze słów układam ślad ręki na twojej skórze
popatrz na mnie taka jestem wstrząśnięta
zliż ze mnie krople potu – słoną rozpacz

 

rabbi löwa niesie karty i mówi śmierć to życie
myśl paruje goryczą której początków nie znam
i tak jak twojego gniewu - nie rozumiem

 

dotknij we mnie przyczynę wszystkich czułości
a zostanę dla ciebie najpiękniejszą formą
podróży do pierwszego ze światów wspólnych

 

ale jeśli to jest miłość to nie buduj dla nas domu
bo przeminie tylko zdmuchnij pył z moich ramion
z przeniebieskiej sukienki wokół moich piersi

[Mitylene]

@finch każda strofa jest dla mnie takim osobnym formatem myśli. W całości natomiast punktem stycznym jest moim zdaniem prośba o bycie tą jedyną, która daje poczucie bezbieczeństwa, bez jakichkolwiek obietnic typu tworzenia wspólnego domu...Podoba mi się fraza  " zdmuchania pyłu z ramion"- jest to dla mnie metafora otoczenia kogoś miłością i ochroną. 

[Leszczym]

@finch Ekstra :)

[Berenika97]

@finch

 

Świetne połączenie zmysłowej erotyki z mistycyzmem. Wprowadzenie postaci rabiego Löwa nadaje całości głębszy, egzystencjalny wymiar - miłość jawi się tu jako akt kreacji, ale i nieuchronnego przemijania. Super!