Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kontynuacja paradoksu Leszczyma

 

w świecie jest wiele paradoksów

czy ten Fermiego czy Gabriela

także Gilberta i innych twórców

mnóstwo ich mamy tu i teraz

 

a na poletku naszego orga

jest paradoksów co nie miara

spuśćmy zasłonę na tego morga

że poetycki z lemieszem wara

 

jak słusznie prawisz przekaz w podtekście

więc pierwszą warstwę każdy chwyci

innym główkować czasem się nie chce

ale poezja to przekaz myśli

:))))

Opublikowano

@Poet Ka Dziękuję :)
@Jacek_Suchowiczujmę to tak, nie chodzi w wierszu o jakiś tam paradoks lecz o samo słowo paradoks, w znaczeniu słowa paradoks, używamy nieświadomie pojęć, oczywiście treść Leszczyna i szczególnie tytuł był inspiracją, jeśli pomyśleć to tylko z technicznego punktu widzenia jakie są dobre wiersze, i tak spojrzałem, i dostrzegłem, że niedopowiedzenia stwarzają najlepszy klimat do dobrych wierszy, może to rozczarowujące, ale nie ma nic wspólnego z treścią Leszczyma, ale fakt co wymyślamy to nasze :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to jest oczywiste 

niedopowiedzenia dają pole do dalszych interpretacji tak jak i podteksty w tekstach nie zawsze muszą być ukierunkowane

Najnowszy przykład komunikat Watykanu po wizycie Tuska. Media reżimowe ogłosiły sukces, ale jeśli się dokładnie przeczyta ten komunikat - wrażenie odwrotne (przykład najnowszy "z wielkiej polityki" wspaniale oddaje istotę).

 

paradoks - twierdzenie, które jest zaskakująco sprzeczne z powszechnie przyjętym mniemaniem schematami myślowymi

 

"największym jest to, że żyjemy - bo nie żyjąc paradoksy zrozumiemy" 

- z punktu materialnego istnienia sprowadziłeś do absurdu

- z duchowego punktu widzenia głęboka wieloznaczna myśl gratuluję

Pozdrawiam

Opublikowano

@Jacek_Suchowicztą oczywistością być może chciałem rzeczywistość, podobnie do Twojego newsa, przekierować na inne tory, dziękuję tylko nie wyciągaj staroci bo ostatnio miałem reset pamięci, wchodzę do tej samej wody, ale to inny brzeg. Dziękuję i pozdrawiam.

Opublikowano

z innej beczki odpowiem
kto w rymy wkłada pytania
kto tak pięknie włada nimi
ja nie wiem a Pani wie?

ale to napewno że sens musi być
w przeciwnym razie straciłby byt
zagubiony ten kto utraci sens
bo tylko z nim że jestem wiem

a Pani jest? zakładam że tak
i widzę sens i widzę wiersz
a prawda? ona krąży tu gdzieś
czy ciężka? nie ważyłem jej :)
 

Opublikowano

@obywatel

 

Prawda nie waży nic, gdy jest szczera,

czasem tylko oddech na chwilę zabiera.

 

Krąży tu z nami, w wersach się chowa,

ot, taka nasza ze sobą rozmowa.

 

Więc sensu nie stracę, Pan również go ma,

póki poezja z nami w zielone gra. :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Wochen piękny i wieloznaczny wiersz... @Wochen tytułem nawiązuje do Kundery    @Wochen dialoguje z nim
    • Bardzo poruszające, a picie kobiet to niestety powszechny problem, mniej widoczny niż facetów, bo babki to robią bardziej dyskretnie i się z tym dobrze kryją. Pozdrowienia dla peelki. 
    • @Mel666 Siostro:)))  Trzy pierwsze wersy są zapowiedzią (pomysł genialny!)  tego, co ten wiersz będzie w sobie zawierał, uff ! Mamy kolejno:resuscytację, reanimację i artystyczną defibrylację.  Pojawia się podmiot- kobieta w czerwieni. To ona będzie przechodzić przez te etapy/ procesy. Jej twarz jest odwrócona na płótnie, a wschód jest zachodem, a poludnie- północą. To jest obraz tego, że wszystko jest odwrócone tak, jak twarzy kobiety, odebrałabym też jako ogólnie rozumiany chaos - odwrócenie świata. Ten obraz " wierzga do góry nogami", a farba olejna " pluje" naznaczając znakiem zapytania naskórek. To nie jest dla mnie oczywiste, ale odbieram  jako to tak, że" obraz"  kobiety w przenośni sprawia ból a dokladnie  zderzenie farby z naskórkiem.  Podoba mi się także tatuaż, który jest zaszyty głęboko maszyną do szycia z satynową ( ! ) igłą.  Podbieram to tak, że tatuaż  jest   " na zawsze", bo jest głęboki  choć jest szyty za pomocą statynowej igly ( nie nici ! ).  To mnie to znaczy tyle, że jest delikatne, ale trwałe. Brzmi też odrobinę jak trauma, coś co jest tylko ozdobą ciała choć boli.  Z kolei " naznacza znak zapytania naskórek" jest dla mnie obrazem tego, że sztuka, tworzenie( np. pisanie)  nie jest ozdobą ( tak jak tatuaż), ma w sobie życie, " pluje". Sam znak pytajnika to niepewność. Dalej pojawia się  po raz drugi,  kobieta w czerwieni. To drugi etap. Reanimacja.Ona tańczy w piruecie na drewianym parkiecie w bladym świetle świec. Ma na sobie czerwone szpilki. Sama czerwień  kojarzy mi się tu z krwią, z życiem w szerokim znaczeniu, mamy tu też taniec. W ogólnym rozumieniu odbieram to tak, że sama " reanimacja" obudziła w podmiocie życie, jest kobietą z krwi i kości, nie jest już tylko obrazem. Blade światło  odbieram jako coś, co jest nietrwale, daje tylko iskrę zamiast ognia, płomień jest nikły. " Bije dzwon... krzyk nadgarstków w tle"  to dla mnie przejście to atystycznej defibliracji. Koniec poprzedniego etapu. " Purpurowa rzeka , która płynie w dół " i " krzyk nadgarstków"  w tle to obrazy tego, co już było. Czas na kolejny. Dalej, po raz trzeci, pojawia się kobieta w czerwieni.  Jest ona narysowna ołówkiem, naostrzona temperówką i wymazana gumką. Dla mnie to jest obraz tego, że jest to  kruchość, którą można łatwo zetrzeć, jest jednak na tyle " ostra", że naostrzona temperówką. @Mel666 Siostro ! Dla mnie ten wiersz jest wielowymiarowy. Można go odczytać tak,że  nawiązauje do życia podmiotu lirycznego, wtedy kobieta w czerwieni będzie dosłowna czy też  jako,  szeroko pojmowane,   same relacje międzyludzkie. Przychodzi mi także na myśl sam wymiar twórczy. Ostatnim odczytaniem były wymiar duchowy. Wiersz nie daje bezpośredniej odpowiedzi i sam nie kieruje w żadną stronę. Każdy z nas odczyta to sobą. To jest naprawdę wspaniały wiersz, który podniósł moją temperaturę ;), Buziole, Siostro ;)))        
    • @Natuskaa coś w tym jest. Zastanowiło mnie to. Po czym poznać wartość człowieka??? Hm.
    • @kasia652 jeden dzień na raz. Odwagi!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...