koszmar niemowlaka

[Natuskaa]

w starym domu gdzie wiatr toczy boje

niemowlę śpi a męczy się bardzo

nogi mu marzną coś w kącie  skrzypi

sny dobudowują sobie bajkę

coś dostaje coś mu zabierają

kocyk się zsuwa w wody głębiny

pusta pierś nie chce dać pożywienia

trudno oczy otworzyć coś sięgnąć

jeszcze trudniej krzyknąć tak doniośle

żeby się odstało to szaleństwo

 

w końcu z jedynego parapetu

na dechami pokrytą podłogę

spadł wymęczony wojną kwiatek

i rozbił ciszę energią dźwięku

ta z niemowlaka głos wydobyła

co się połączył z kroplami deszczu

rodzic się zerwał i pies kudłaty

wespół przybiegli mu na ratunek

w ostatniej chwili tuż przed ulewą

ktoś zamknął okno ktoś wziął na ręce

 

nikt nie pochylił się nad doniczką

gdzie połamany leżał bohater

[Sylwester_Lasota]

Niesamowity, poruszający wiersz. Jeden z tych, o których trudno powiedzieć po prostu, że się podoba i w ogóle trudno coś rozsądnego powiedzieć. Milknę więc i tylko...

 

Pozdrawiam. 

[ĄyĄy]

Sam tytuł wydał mi się bardzo ciekawy, a czytając dalej czułem jak bardziej się w to zanurzam. Sam czytam poezje przede wszystkim emocjami i to jak one mnie tu ruszyły, jest wyjątkowe. Te symbole kształtujące klimat niedostrzeganego bólu, to jest coś co rusza. 

[Berenika97]

@Natuskaa

 

Bardzo wzruszający wiersz.  Najbardziej uderza ten kontrast - niemowlę uratowane, trzymane w ramionach, a kwiatek leży połamany i niezauważony.

Wiersz pyta cicho: kto pamięta o tym, kto naprawdę pomógł?

 

Świetny! 

[Natuskaa]

@Sylwester_Lasota @Berenika97

To w sumie żaden konkurs piękności, to wiersz. Jeden z tych, które wydają mi się zbyt proste i przyznam szczerze, że najczęściej nie pozwalam im wychodzić poza kartki papieru... ale ten jakoś tak mrugał, że chce zaistnieć publicznie... 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kto pamięta? Dobre pytanie... świat jest gęstszy, niż nam się wydaje... a bywa, że opychamy się tylko zupą.

 

Pozdrawiam :)

  

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Interesująca sprawa z tym komentarzem. Pojawiało mi się powiadomienie, że jest ale go nie było fizycznie, dopiero później, koło północy się ukazał... pomyślałam sobie "ciekawe" i jeszcze sobie coś pomyślałam... zresztą... widocznie mam potraktować Twój komentarz w sposób szczególny :)

 

Niemowlak to faza naszego rozwoju, która bardzo mnie ciekawi, bo jest w niej to, z czego później niewiele się pamięta, te wszystkie programy tam zakodowane... lęki rozłąkowe. Dlatego taki wiersz... dlatego, że być może podświadomie szukam właśnie tam niektórych odpowiedzi na nie zadane pytania. W fazie nabierania kształtów, zwiększonych potrzeb i pierwszych interakcji ze światem dzieje się tak dużo. Tam właśnie jest wielka rola rodzica i być może... "kwiatków doniczkowych".

 

Czytanie emocjami to jakby, jak dla mnie najodpowiedniejsze czytanie... właściwe. Po to jest poezja.

 

Pozdrawiam i życzę miłego dnia :)

 

 

Edytowane wczoraj o 06:37 przez Natuskaa (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Natuskaa

 

Zaitrygowały mnie wskazania czasu opublikowania komentarzy - najpierw jest 21:17, potem 21:15 , a następnie znowu 21:17.  

Zastanawiające.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam. :) 

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

21:17, 22:15, 22:17... ej no, przecież to nie chodzi o godzinę.

Serio tamtego komentarza nie wyświetlało u mnie w momencie, kiedy odpowiadałam na Twój pierwszy u mnie komentarz pod tym wierszem. Nie wiem co to był za błąd.

 

Miłego wieczoru :)

[Berenika97]

@Natuskaa

 

Przepraszam, ale mi się coś pomyliło. Wydawało mi się, że pisałam jako druga. Przepraszam za swoją nieuwagę. 

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W porządku :)