Tam , gdzie oślepł błękit

[A.Between]

 

Nie znasz mnie takiego —
mówię basem rozchwianych przypływów,
gdzie reggae niesie po żebrach miasta
dym kadzideł i rdzę odpływów.

 

Nagle zieleń i błękit oślepły,
jakby ktoś zgasił tropiki w źrenicach,
a cisza, dotąd miękka jak len,
przebrała się w drut na granicach.

 

Zatrzymałem świat błyskiem migawki —
ostatnim jak iskra pod skórą,
nim twarze spłynęły po szybach
deszczową, rozbitą akwarelą.

 

Nie znasz mnie z nocy przesileń,
gdy księżyc smakował metalem,
a serce bujało jak łódź
przywiązana do portu niedbale.

 

I tylko wiatr z karaibskich płyt
kręcił się w pustym pokoju,
jak mnich, co modli się szeptem
nad ruiną utraconego spokoju.

[Leszczym]

@A.Between Ekstra :)) +++

[A.Between]

:)