wstęp do zabaw

[Czarek Płatak]

 

wstęp do zabaw

 

blady przez księżyc
i pył z światła pod nim
zgrzyta zębami w jego 

ustach chrzęści jak gdyby

 

miało się coś wysypać

 

trzask szum stuk puk
połyknij gwiazdę z oceanem
połyknij śmierć tak
wciska się w język 

 

dotykasz i czujesz
wychodząc naprzeciw
to przecież twój wiersz
dostrajasz tony nadajesz

 

barwę

 

 

 

 

Edytowane 8 godzin temu przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)

[Wiechu J. K.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Czarek Płatak Połykniłem, a jakże i będę rysował ołówkiem po księżycu.             

                                               Pozdrawiam ;)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - super Czarku - 

                                              Pzdr.

[Annna2]

@Czarek Płatak onomatopeje trzask szum, stuk puk - nadają surowości, 

surrealistycznego dotyku. A i jest tu zmysłowość.

 

[.KOBIETA.]

@Czarek Płatak

 

Ty decydujesz…a w oczach masz półksiężyce

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

pozdrawiam Czarek.! 

[Berenika97]

@Czarek Płatak

 

Niesamowicie zmysłowy i lekko niepokojący wiersz. Bardzo podoba mi się to przejście od fizycznego, niemal drażniącego odczucia ("chrzęści", "zgrzyta") do kosmicznej skali połykania gwiazd i śmierci. A kończy świadomym aktem tworzenia i interpretacji ("to przecież twój wiersz"). Bardzo intrygujące ujęcie tego, jak nadajemy barwę własnym lękom czy myślom. 

Mocno działa na wyobraźnię! 

 

Moja ulubiona metafora to "połyknij gwiazdę z oceanem"  - przepiekna!