Bogini

[monon]

Składamy tobie nasze modły.

Składamy tobie nasze ofiary.

 

Składamy tobie nasze życia.

Składamy tobie nasze bycia.

 

Oddamy tobie wszystko.

Oddamy tobie skłony, pieśnio.

 

Oddamy tobie nasze historie.

Oddamy tobie nasze melodie.

 

Nie skarć nas, nasza Bogini.

Jesteś dla nas wszystkim.

My, tylko pyłek po twoich dzieciach.

My, tylko zasługujemy na twój pocałunek.

My, tylko nie zasługujemy na twoją wieczną miłość.

 

My, tylko jesteśmy przepełnieni żałością.

My, tylko przepraszamy o przepełnienie twojego ciała złością.

[alex121]

@monon bardzo mi się podoba ostatni rym żałością i złością. Jest to bardziej odniesienie do pokory czy strachu?

[monon]

@alex121
Odnosi się to do strachu przed karą, która mogłaby na wierzących czekać. Są świadomi swojej "maleńkości" w obliczu potęgi na jaką mierzą ich Boginię. Więc można byłoby to rozczytywać na oba sposoby, zarówno oddzielnie jak też złącznie. To już zależy od interpretacji czytelnika, co uważam za prawdziwe piękno liryki.

Edytowane 14 minut temu przez monon (wyświetl historię edycji)