Błazen na Tronie

[Kuba Maryszczak]

Wznieść czas chóry chwalebne

Niech się w sercu ludu kryją;

Jak głosy podniebne –

Króla dzwony niech zabiją!

    Zabaw nici czas jest tkać,

    Ha, ha! Ha, ha!

    Jak zabawnie jest się śmiać.

 

Złote kielichy postawcie

Przy błahej, Błazna zabawy

Szaty pomników rozstawcie –

Niech rozwieją Króla sławy!

    Złote wino będziem chlać   

    Ha, ha! Ha, ha!

    Jak zabawnie jest się śmiać.

 

Radosne tłumy wyją,

Na dźwięk Trefnisia występu;

Lecz w ciemnym pokoju -

Mroki się kryją,

Schowane, czerwonym strojem wstępu

    Choćby papier — w złości rwać!  

    Ha, ha! Ha, ha!

    Jak zabawnie jest się śmiać

 

Głos Twój, jak dotyk aksamitny;

Geniuszem zachwycasz tysiące.

Twej trwałej dykcji, wybitny -

Płomień,

  rozpala serca wrzące.

    Chcesz kamiennym głazem stać,

    Ha, ha! Ha, ha!

    Jak zabawnie jest się śmiać.

 

Choć obraz Twój wątły, nietrwały 

W ręku na tronie – jak żmija wijesz;

I choćbyś od Króla dostawał pochwały

Nie martw się – i tak przeminiesz…

    Choćby wieczny wiatr miał wiać,

    Ha, ha! Ha, ha!

    Jak zabawnie jest się śmiać.

 

 

Nim wykują Ci złote medale,
Hukiem oklasków obdarzą;

Ich czasy przeminą niedbale –

Głuche głosy zakażą.

    Cichy werbel możesz brać,

    Ha, ha! Ha, ha!

    Jak zabawnie jest się śmiać.

 

Na Ciebie patrzą prześmiewczo

Twych słów – nie sposób wysłuchać.

Przechodzą wciąż zlewczo,

Nim sami w ogniu będą buchać,

 

    O drogi Królu, koronę strać!

    Ha, ha; Ha, ha!

    Jak zabawnie jest się śmiać…

[Alicja_Wysocka]

To jest chyba śmiech przez łzy,  o pozorze władzy i pozorze śmiechu,
gdzie śmiech przykrywa coś niewygodnego - prawdę, której nikt nie chce wypowiedzieć na głos.

idzie w stronę:
 „król jest nagi”
 ale też: tłum udaje, że tego nie widzi
 i jeszcze: błazen mówi prawdę, ale sam jest częścią gry.

Tak czytam :)