Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

„Pokolenia zgody i pokoju!”

 

Szlachetnych dusz pogrzeby ciche,

spojrzeniem — płacz, z pięściami w krzyku.

W zapomnieniu lichym dobro umiera,

w umyśle — biało-czerwona na patyku.

 

Wojujesz nazbyt często — bez walki,

ludzie dobrzy, choć prości — jacyś tacy —

choć wiara gęsto zdobi twe krużganki.

uwierzą we wszystko podane im na tacy.

 

Wyboru dokonaj, porzuć zabobony,

szlachta śpi — z martwych już nie wstanie,

młodzieży pilnuj, ucz, kochaj, ozdabiaj —

minęło żałobą jej rycerskie granie.

 

Młodość — jest jak ogród nieopisany —

prosi o rękę, światła cierpliwości 

nie słowem pustym, lecz czynem żywym

trzeba ją uczyć oddechu przyszłości.

 

Twórz, edukuj, dopomóż w mądrości,

możliwe to w czynie i w przekonaniu —

w duecie miłości, wiedzy i zrozumienia,

Twoje, Polsko, zadanie w ich wychowaniu!

 

Siej więc poznanie, podlewaj miłością,

niech wiedza splata się ze zrozumieniem;

bo w nich — jak w ziarnie ukrytym —

dojrzewa w ciszy twoje jutra istnienie.

 

A ty, Polsko — ziemio pamięci i snu —

nie w słowie trwaj, lecz w czynu euforii:

to w ich wzrastaniu zapiszesz siebie,

— albo rozpłyniesz się w cieniu historii.

 

Leszek Piotr Laskowski.

 

Opublikowano

@Leszek Piotr Laskowski

Wiersz z rozmachem.

Próbuje uchwycić historię w szerszej perspektywie.

 Czuję w nim szacunek do przeszłości i tęsknotę za porządkiem wartości.

Ja jednak mam zdanie odrębne, zwłaszcza jeśli chodzi o ten moment gloryfikacji szlachty. Dlatego czytam ten wiersz trochę jak opowieść o micie, który warto znać, ale też warto go czasem odczarować, żeby zobaczyć jak było naprawdę.

 

Pozdr.

 

Andrzej Wojnowski – herbu Rogala

 

 

Opublikowano

@Leszek Piotr Laskowski Jutro rocznica Konstytucji,

drugiej na świecie, pierwszej w Europie. Bardzo postępowej.

Mamy piękna i trudną historię. I pomyśleć, że przez tyle lat nie było nas nawet na mapach Europy.

Jesteśmy wolni. O wolność trzeba dbać, bo nikt nie powiedział, ze jest dana raz na zawsze.

 

Mądry. Jestem pod wrażeniem.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zakwitły marzenia w kolorze nieba podlewane deszczem promieni słońca   nie ma nas to nie czas na ogrody nadziei   lecz spojrzenie piękna zastygło między nami   a my jak delikatne kwiaty czekamy aż nurt uczucia skropi kielich zielonooki   aż pragnieniem się upijemy sącząc siebie powoli   
    • Nie! Nie chcę tego, żyć znów w tym strasznym świecie . Mam dosyć wszystkiego, kiedy z tąd odejdziecie . Proszę zostawcie mnie, czy nie widzicie ? Ja już nie mam siły, przez wasze ciągłe bicie . Ból sprawiacie mi, nie tylko fizyczny. Swymi obelgami robicie mi nowe blizny . Biedne serduszko czy miejsce jeszcze znajdzie , Na nowe rany, czy będzie na tyle twarde. Musi wytrzymać , Bóg jest sprawiedliwy . Bóg jest miłosierny, On sądzi ludzkie czyny. To on jest naszym ostatecznym sędzią, Jak myślicie kto pójdzie do nieba? Oprawcy? Czy biedne dziecko ?
    • Kolejny utwór z serii "Echo":     Wołają i w mrok krzyczą – litości Rycerz ostatnim tchnieniem W walce z własnym cieniem W śnie księżniczki zagościł Sen się splata i rozplata W powietrzu smród i ból Umarł rycerz, wstanie król Taka snu zapłata   Wołają i krzyczą – krew płynie Tańczą w szale upiory szare Śnią się wojny, śnią się bale Słońce czarne w mroku ginie Sen się śni, jedną noc Sen przemija Czarnego słońca moc Znów zawija Znów zaplata sen ze snem Jasną noc z ciemnym dniem   Na weselu mroczne cienie wyją Przemykają jeden za drugim Po parkiecie lśniącym, długim Jeszcze gdzieś nadzieje żyją Sen się splata i rozplata W powietrzu smród i ból Umarł rycerz, wstanie król Taka snu zapłata   Na weselu mroczne cienie tańczą Ludzie smutni o cierpiącej twarzy Ich wzrok dwa ognie warzy Ognie dwa w oczach walczą Sen się śni, jedną noc Sen przemija Czarnego słońca moc Znów zawija Znów zaplata sen ze snem Jasną noc z ciemnym dniem
    • @Charismafilos

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        nie jestem z wykształcenia przymierzyłam buty matematyka. ale i malarza:) każda strofa to pociągnięcie pędzla   @Charismafilos  @Stukacz dziękuję Wam:)
    • Moczę nogi w strumieniu zwątpienia Rękami wyrabiam zepsuty chleb codzienności Na głowę kapie mi deszcz zniewolenia W sercu krwawi rana po miłości   Idę! Wyjdę! może spotkam siebie Nie! Zostanę, położę się zaczekam na Ciebie Ty w ługu farbiarza zanurzysz mą duszę Czy nadal we krwi opłukać ją muszę?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...