Zakorzenieni

[viola arvensis]

Są ludzie w grzechu tak zakorzenieni,
że już nie czują i nie widzą tego,
a choćbyś im oczy siłą chciał odmienić
ciebie oskarżą o czynienie złego.

Oni wydają owoce zepsute
sami się karmią i innych częstują,
w głowach czart śpiewa na fałszywą nutę
tak pogubieni nie wiedzą, że trują.

Nie wszystkich da się ocalić, ratować
nawet gdy kochasz miłością najszczerszą
czasem wypada uciec i się schować
ochronić siebie jak rzecz najcenniejszą.

Lecz nigdy modlić się nie zapominaj
westchnieniem w niebo pozmieniasz kierunek,
tak właśnie złemu możesz się sprzeciwiać
szczerą modlitwa przynieść im ratunek.

[andrew]

@viola arvensis

Więc pomodlę się,

za Wszystkich,

za mnie i za Ciebie,

spotykamy się kiedyś

...

w niebie. 

 

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[viola arvensis]

@andrew oby tak się stało !

 

Dzięki serdeczne, i pozdrowienia ciepłe dla Ciebie :)

[Berenika97]

@viola arvensis

 

To wiersz z przesłaniem.  Uzmysławia, że miłość bliźniego ma granice, a troska o siebie jest duchowym obowiązkiem, nie samolubstwem. Jednocześnie nie pozwala na zupełne odwrócenie się plecami - modlitwa pozostaje gestem solidarności nawet wtedy, gdy bezpośrednia pomoc jest niemożliwa. 

Zastanawia i skłania do głębszej refleksji.