dwadzieścia cztery

[Alicja_Wysocka]

wylazły z moich kątów
dwadzieścia cztery smutki
do pierwszej lepszej knajpy
poszły się napić wódki

wróciły gdzieś nad ranem
na nóżkach flanelowych
z przytrzeszczem przyjęzycznym
i strasznym bólem głowy

od tamtej pory za nic
gdy chciałam tę czeredę
na chwilę wyprowadzić
nie wyszedł ani jeden

 

 

 

 

[Migrena]

@Alicja_Wysocka

 

Alu.

 

gdybym był idiotą to w pierwszych słowach mego listu napisałbym tak:  no to masz problem dziewczyno!!!

 

ale możliwe że jestem normalny, czyli jeden z Was to napiszę tak:  oswojony smutek traci apetyt na świat i staje się meblem.

 

to niebezpieczna forma domatorstwa, w której gospodarz zaczyna przypominać swoje kąty.

 

bardzo celny wiersz Alu.

 

[Alicja_Wysocka]

@Migrena Och Jacku, 24 - to godziny, one poszły do knajpy się napić - nie ja.

Ja się im tylko przyglądałam i opisałam jak wyglądały. One nie były moje. 

 

Pozdrawiam i dziękuję :)

[Migrena]

@Alicja_Wysocka

 

wiem Alu:)

[Alicja_Wysocka]

@Poet Ka, dziękuję za odcisk palca :)

[Poet Ka]

@Alicja_Wysocka

 

straż nocna i dzienna 

przy niegasnącym ogniu poezji

 

podziwiam, że potrafisz smutki, bolączki, swoje refleksje przekuć w tak zgrabną formę

[Alicja_Wysocka]

@Poet Ka Wiesz, one siedzą u mnie, bo znalazły empatyczne miejsce i mam za dużo lokatorów, niezameldowanych oczywiście. Dzięki za odwiedziny, kawy czy herbaty? 

:)

 

[Jacek_Suchowicz]

@Alicja_Wysocka

 

jak możesz tak zniechęcić

wszystkie dwadzieścia cztery

by smutki lufką wódki

poić - co za maniery

 

pierwej daj im słodyczy

trochę tortu lub ciasta

spróbują i poczują

apetyt będzie wzrastał

 

przybędzie waga troszeczkę

i będą te wigorki

wariować i żartować

ze smutków są humorki

:))

[Alicja_Wysocka]

@Jacek_Suchowicz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

wiadomo jak jest wierszyk

to zaraz będzie Jacek

przyniesie jakiś kwiatek

nie może być inaczej

 

a wódka nie jest moja

wszak mają własną wolę

nie mogę im zabronić

to przecież nie przedszkole

 

a słodycz po przepiciu

nie zlikwiduje kaca

jeszcze się rozchorują

i będą po niej zwracać 

 

:)  

 

Edytowane 9 godzin temu przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

          @MIROSŁAW C., @Rolek, dziękuję :)

[Stukacz]

@Alicja_Wysockasuper, jak zawsze :)

[Alicja_Wysocka]

@StukaczDziękuję za  życzliwość, pozdrawiam :)

@Robert Witold Gorzkowski, również dziękuję  :)

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka

 

Przeuroczy wiersz!  

Smutki z kacem to już w ogóle nieznośne towarzystwo. :)))

Ale ten obrazek - flanelowe nóżki wracające nad ranem – jest absolutnie genialny.

 

bo owe dwadzieścia cztery smutki

co wróciły z tej knajpy o świcie

leżą teraz skacowane w kątach

i nie kwapią się wcale do wyjścia

 

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97 Dzięki Bereniko. Widziałam jak chodzą na flanelowych nóżkach, one są miękkie i chcą się przewrócić i jeszcze ta mowa bełkotliwa, która udaje trzeźwość - to jest obrazek pod takim tytułem.

 

Serdeczności zostawiam i pozdrowienia :)

 

      @Sekrett, dziękuję :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - i jak cię Alicjo nie lubić za tak wytrawne wiersze  - super - 

                                                                                   Pzdr.wieczorowo.

              

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Alicja_Wysocka... udało sie, za czwartym razem nie trafić w.. Q... :)) tylko w @

Ala... pomysłów dobrych Ci nie brakuje, na wywołanie uśmiechu przed snem... :)

 

można komuś podrzucić
niech inni się pomartwią
albo przypiąć im gwiazdki
wtedy niebo zobaczą..................... ; )

 

... a na smutki najlepsza... muzyka.! tak myślę.

Pozdrawiam.