Gdzie rdzewieją miecze: 69. Kształt lęku

[Łukasz Jurczyk]

69. Kształt lęku

(narrator: operator katapulty – katapeltes)

 

1.

 

Podobno w środku
śpi faraon.
Ja słyszę ciszę.

 

2.

 

Zbyt wiele potu,
by schować
jednego człowieka.

 

3.

 

Kamienny dowód,
że strach przed śmiercią
ma kształt piramidy.

 

4.

 

Nie wierzysz w koniec?

Spójrz na ten mur —

on wierzy za ciebie.

 

5.

 

Idealny porządek.
Nieludzki,
więc wieczny.

 

6.

 

Mierzę wzrokiem
ich potęgę —
nie mam czym odpowiedzieć.

 

7.

 

Zrozumieli,

że forma

to modlitwa.

 

8.

 

Oni zbudowali wieczność.
My tylko mosty
do śmierci.

 

cdn.

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

Świetne rozważania operatora katapulty na widok egipskiej piramidy. Nie widzi w niej "cudu świata" ale masę i kamień - nie ma "czym odpowiedzieć". Czyli nie jest w stanie naruszyć „wieczności” wpisanej w geometrię piramidy.

 

"Kształt lęku" - tytuł sugeruje, że piramidy powstały ze strachu przed niebytem.

Ale narrator posuwa się do krytyki - „Zbyt wiele potu, by schować jednego człowieka”. Cena „wieczności” dla jednego faraona jest nieproporcjonalna do cierpienia tysięcy.

Zauważa również, że „forma piramidy to modlitwa”

 

Na końcu porównuje - Egipcjanie zatrzymali czas w kamieniu, a oni budują tymczasowe konstrukcje prowadzące do końca.

 

To piękny opis spotkania człowieka z " absolutem zamkniętym w kamieniu."

 

 

Widzisz te bloki?

To zamrożone sekundy.

Zbyt ciężkie, by upłynąć.

 

 

 

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Bardzo dziękuję!!!

 

W tamtych czasach musiały te piramidy być jeszcze piękniejsze :)

 

To nie sekundy.

To są groby nadziei,

że można nie zniknąć.

 

Pozdrawiam

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

Gdy Aleksander Wielki dotarł do Egiptu, piramidy miały już ponad 2000 lat - pewnie dla niego były też taką "starożytnością". :)

 

W cieniu gigantów, w ciszy dni,

O wiecznej chwale każdy śni.

Choć macedoński król świat brał,

Zamilkł przed mocą wiecznych skał.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... u Ciebie w każdej cząstce można znaleźć coś przykuwającego uwagę.. ale to, jw... :) szczególne... bo wieczne.