Zatańcz ze mną tak jakby świat miał zniknąć

[Andrzej_Wojnowski]

Biorę za rękę
ściskam ją czule
czuję to ciepło
i przeznaczenie

Niedokończony
przerwany taniec
dzisiaj spróbujmy
dokończyć wreszcie

Śmiejesz się  się cicho
nie mylę kroku
to dobrze wróży
że dziś nam wyjdzie

Tylko my dwoje
a noc wokoło
jakby w rytm walca
ścieli wspomnienia.

Miłość prawdziwa
nie ginie nigdy
cichnie jak ogień
co popiół przykrył

Więc tańczmy wolno
znów ją obudźmy

bo na uczucie
nigdy za późno

 

[Alicja_Wysocka]

@Andrzej_Wojnowski

 

Ten wiersz nie mówi: „to na pewno miłość prawdziwa”.
On mówi: „spróbujmy jeszcze raz”.  Jakby moment zawieszenia:

między przeszłością a przyszłością między wspomnieniem a możliwością, między tym, co było, a tym, co może się odrodzić

Czas dopiero odpowie: czy to był tylko sentyment, czy rzeczywiście coś, co potrafi znów zapłonąć.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - bo na uczucie
nigdy za późno - czysta prawda - podoba mi się ten wiersz - 

                                                                                                         Pzdr.

[Berenika97]

@Andrzej_Wojnowski

 

Wiersz mówi pięknie o miłości. Ten niedokończony taniec z pierwszej strofy to świetny punkt wyjścia - nie tłumaczy się czemu był przerwany, po prostu proponuje - dokończmy.

Jest w tym coś bardzo subtelnego, jakby podmiot liryczny przeszedł już przez wszystkie etapy żalu i wyszedł z nich z wyciągniętą ręką zamiast z pretensjami.

Miłość nie zgasła, tylko czeka pod powierzchnią, i wystarczy ruch - dosłownie, krok w tańcu - żeby ją obudzić.

To bardzo zmysłowe i jednocześnie bardzo czułe.