Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Biorę za rękę
ściskam ją czule
czuję to ciepło
i przeznaczenie


Niedokończony
przerwany taniec
dzisiaj spróbujmy
dokończyć wreszcie


Śmiejesz się  się cicho
nie mylę kroku
to dobrze wróży
że dziś nam wyjdzie


Tylko my dwoje
a noc wokoło
jakby w rytm walca
ścieli wspomnienia.


Miłość prawdziwa
nie ginie nigdy
cichnie jak ogień
co popiół przykrył


Więc tańczmy wolno
znów ją obudźmy

bo na uczucie
nigdy za późno

 

Opublikowano

@Andrzej_Wojnowski

 

Ten wiersz nie mówi: „to na pewno miłość prawdziwa”.
On mówi: „spróbujmy jeszcze raz”.  Jakby moment zawieszenia:

między przeszłością a przyszłością między wspomnieniem a możliwością, między tym, co było, a tym, co może się odrodzić

Czas dopiero odpowie: czy to był tylko sentyment, czy rzeczywiście coś, co potrafi znów zapłonąć.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...