Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wujek od wszystkich owadów.

Poet Ka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Poet Ka

Poet Ka

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Wujek od wszystkich owadów.

 

Łapał motyle i ważki,

hodował bonsai na oknie.

Wierzył w Darwina jak święty.

 

Spłonął po śmierci z duetem,

bo w głowie Hepburn i Tracy.

Gwizdali muzę z westernu.

 

On tańczył ubrany w dżinsy,

jak aktor Grease musicalu.

I kochał bardzo Meg Ryan -

 

była podobna do żony.

Edytowane przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)
7
Migrena

Migrena

Opublikowano
Opublikowano

@Poet Ka

 

wiem do kogo piszę więc zaryzykuję.

 

 

ten wiersz można czytać przewrotnie,  nie jako portret osobli wości, lecz jako zapis pewnego rodzaju kleski  bardzo współczesnej choć ubranej w niepozorną figurę "wujka”


bo tu właściwie nic nie wydarza się bez pośrednictwa.

 

nawet natura ( owady) jest łapana, zatrzymywana, klasyfikowana.

 

nawet wiara potrzebuje darwina, żeby się uprawomocnić.

 

świat nie jest przezywany  jest   przetwarzany !


najmocniej widać to w sferze uczuc.

 

obecność takich figur jak Hepburn i Tracy czy później grease nie buduje klimatu nostalgii, tylko ujawnia prwien  mechanizm

 

emocje istnieją tu jako cytaty.

 

bohater nie kocha bo on rozpoznaje milosć w gotowych scenariuszach.

 

dlatego Meg Ryan nie jest obiektem pragnienia, lecz lustrem, w którym odbija się coś już kiedyś posiadanego.


i w tym sensie ostatni wers jest niemal okrutny

 

 

podobieństwo do żony nie domyka uczucia, tylko je unieważnia.

 

pokazuje, że nawet najbardziej intymne doświadczenie zostało wtórnie zapośredniczone .


to wiersz o człowieku, który utracił bezpośredni kontakt z rzeczywistoscią i odtwarza ją z fragmentów cudzych narracji.

 

dlatego "spłonięcie po śmierci” można czytać nie jako   paradoks, lecz jako jedyny moment intensywnosci  bo dopiero poza realnym życiem znika opór świata i wszystko moze wydarzać się w czystej, wewnętrznej projekcji !!!

 

 

 i co autorka wiersza teraz ze mną zrobi?

 

1
Poet Ka

Poet Ka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@LessLove

 

Lata 90 to moja najtkliwsza struna

Oczko w głowie 

I czarna orchidea

Jąż ukrywam przed różowymi

Świnkami z fajansu 

Bo dziś wszystko jest 

W rytmie umc umc

Nawet amen i spiritus sanctus

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zbigniew Polit
      GRZYBOBRANIE

      Przez Zbigniew Polit · Opublikowano

      Stary król, przy koniu karym, Człapie wolno, koń też stary. Obu śpieszyć nie ma gdzie się, Więc szukają grzybów w lesie.   Dzięcioł wali, sowa huka, Każdy w ciszy grzybów szuka. Jesień w lesie żółci liście, A koń marzy, oczywiście.   Król patykiem grzybnię tyka, Spozierając na konika. Ciepły wietrzyk im powiewa, Delikatnie szumią drzewa.   Nagle goniec gna przez pola, Pełną piersią z siodła woła: Wojna panie! Kraj nasz cały Obce wojska najechały!   Palą, gwałcą, przyjm błaganie, Wracaj od raz królu, panie! Spojrzał król gońcowi w oczy, Z wolna cedząc, słowa toczy:   - Przecież widzisz jasno chyba, Że my z koniem są na grzybach. Wojna wojną jest, baranie, Lecz ważniejsze grzybobranie!   Goniec został z głupią miną, Z erudycji też nie słynął. Król zaś mruknął koniu w ucho, - Choć tam dalej, bo tu sucho.   Tak to właśnie w życiu bywa, Kto chce dobrze, ten obrywa. No bo zawsze są, niestety, Najważniejsze priorytety.  
    • Poet Ka
      Wujek od wszystkich owadów.

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @andrew @Migrena @Marek.zak1 @LessLove @Lenore Grey @Łukasz Wiesław Jasiński @Wiechu J. K. @Poezja to życie - dziękuję!
    • andrew
      chciałbym być ..

      Przez andrew · Opublikowano

      ,, Cóż Ci Jezu damy... ,, pieśń    cóż Ci Panie  damy  za ... dar życia    istnieję  jestem pełen zachwytu   to szczęście   nie mam bogactwa  a to co posiadam ...    patrzę na niebo  nie szukam tam Ciebie Panie  Jesteś obok  we mnie  wszędzie    zło wcielone  to nie ja  staram się być ... nadzieją jutra    nie pochwalam wojen …   chcę być … darem  oliwą obmywajacą  rany bliźniego  światłem na Bożej drodze    Jezu ufam Tobie    4.2026 andrew  Piątek, dzień wspomnienia  męki i śmierci Jezusa   
    • Poet Ka
      ...Ostatnie dni.

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Leszek Piotr Laskowski - to liryk poruszający temat przełomowych chwil w życiu, śmiem twierdzić, większości z nas. Chociaż współcześnie odchodzi się od niektórych tradycyjnych wzorców, wymienione w wierszu etapy – jako graniczne momenty – stanowią doświadczenie uniwersalne. Autor ujął je w ramy przemijania, koncentrując się na symbolicznych „ostatnich dniach” poszczególnych etapów. Z perspektywy andragogiki te przełomy („ostatnie dni czegoś...”) są krokami milowymi w rozwoju jednostki. Wiersz pięknie ilustruje, że człowiek dojrzewa przez całe życie, aż do samej śmierci – dojrzewa do ostatecznego odejścia.  
    • wiedźma
      Pęknięcia

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @APM, @piąteprzezdziesiąte, @Charismafilos, @aniat., @MIROSŁAW C., @Berenika97, @Natuskaa, @Nata_Kruk, @Łukasz Wiesław Jasiński, @viola arvensis, @Rafael Marius, @Poezja to życie Dziękuję za polubienia, komentarze i poświęcony czas. Jest mi bardzo miło.  Pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...