Gdzie rdzewieją miecze: 65. Tunel

[Łukasz Jurczyk]

65. Tunel

(narrator: Agrianin)

 

1.

 

Tunel wąski,
pełzniemy w głąb
brzucha ziemi.

 

2.

 

Nie widać końca,
tylko plecy tego,
który też się boi.

 

3.

 

Ktoś modli się szeptem.

Jakby bał się, że bogowie

usłyszą.

 

4.

 

Wychodzimy z jamy
jak duchy
głodne powietrza.

 

5.

 

Nagły cios —
i wszystko,
co ludzkie, pękło.

 

6.

 

Ciała splątane —
żelazo kąsa,

nie pytając o imię.

 

7.

 

Pierwszy miał brodę
i pierścień – ugryzł mi dłoń,
urwałem mu nos.

 

8.

 

Drugi był chłopcem
strzelił raz, potem płakał –
umarł na kolanach.

 

9.

 

Nad nami słońce —
sędzia,
którego nic nie obchodzi.

 

10.

 

Drzwi pękły z trzaskiem  –
za nimi stare kobiety
i dziecko z fletem.

 

11.

 

Nóż szukał drogi,

ja tylko

mu ufałem.

 

12.

 

Ogień miał kolor
naszych płaszczów – tak paliliśmy
dom po domu.

 

13.

 

Przez popiół szedłem,
jakby to była dolina
w moich górach.

 

14.

 

Ktoś krzyknął „dosyć!”.
Za późno.
To słowo przyszło za późno.

 

15.

 

Ciała na dziedzińcu.
Jedno z twarzą
jak moja.

 

16.

 

Przeżyłem —
ale tam, pod ziemią,
zostałem.

 

cdn.