Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Poet Ka

 

Z prochu powstałeś, w uszatce chadzałeś, w proch się obrócisz... Genialnie zderzyłaś patos przemijania z zawartością szafy.

Kto by pomyślał, że bon vivant i łatwopalny andersen skończą w tej samej garstce piachu.

Bardzo inspirujące!

Opublikowano

@Poet Ka

 

wiersz nie mowi o przemijaniu.

 

on je rozpuszcza.

 

czas przestaje tu być linia, staje się mgłą, w której 'ktoś” traci kontur i zmienia się w serię masek .

 

człowiek nie istnieje jako całosć, tylko jako chwilowy kostium noszony przez nicość.

 

'czarodziej” i "proch ziemi” to nie przeciwienstwa, lecz ta sama faza ,  iluzja, która już wie, że za moment zniknie .

 

specyficzny wiersz.

 

magiczny

 

 

Opublikowano

@Poet Ka Ładny wiersz, "gra okruchami" życia. Ale co do głównej tezy, "zgłaszam zdanie odrębne" :-)

 

Nasze życie, według mnie, jest realizacją kwantowego prawdopodobieństwa zdarzeń utkanych z decyzji naszej wolnej woli. Jest oparte na prompcie, którego nie jesteśmy autorami i realizuje akt miłości Tego Który Jest wieczny, trwały. A my w Nim nie przemijamy :-)  

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...