Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Alicja_Wysocka

 

Ten wiersz pachnie wiosną i lekką nostalgią.

 

Przepiękna personifikacja! Obraz "różanobiałego woalu" zdzieranego przez wiatr jest śliczny. Bardzo podoba mi się ten kontrast między gwałtownością podmuchów a delikatnością kwitnącej jabłoni. To taki taniec subtelności z dzikością.

No i świetny koniec - wiatr dostał lekcję!

Czysta magia! :))) 

Opublikowano

 

jabłoń się kochała w wietrze

gdy ją delikatnie muskał

wciąż szeptała jeszcze jeszcze

lecz ten hultaj wziął i ustał

 

potem pobiegł gdzieś na pole

bo zakochał się znów w lipie

a jabłonka rozżalona

płatków mrowiem sama sypie

 

 

:)

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...