Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

W tajemniczym ogrodzie

wieczornym

dwa jeżyki na siebie

fukały.
Osłaniała je ciemność przezornie.
Kto usłyszał, czuł dreszcze

i ciary.

Jeż pan większy

rozpoczynał schadzkę.
Wtórowała mu

kulka jeżowa.
Nieprzywykły nasz ogród

do dźwięków,
zamiast bać się, z nimi

baraszkował.

Rozpulchniły się liście przegniłe.
Zew butwienia pod skrzynią

z pałąków.
Rupieciarnia poczuła, że żyje,
albo tylko pomyślał tak

 

 

 

 

 

w piątki

człowiek, znów się wybierze

z motyką
na słońce, wczas wychodzi co rana,
ale wcześniej mu przeczekać

wieczór
pełny w rewir jeżo-ofukania.

 

 

 

 

W tejże chwili wszedł furtką z sąsiedniego ogrodu stary człowiek z łopatą na ramieniu. (...) Miał starą, pomarszczoną twarz i wydawał się bardzo niekontent, gdy zobaczył dziewczynkę.

Frances Hodgson Barnett Tajemniczy Ogród 

 

Edytowane przez wierszyki (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, to ta książka. Pozdrawiam dziękuję  

Jeże niezbyt przepadają za ludzką dokładnością w porządkowaniu otoczenia.

Dziękuję pozdrawiam  

Dziękuję @Mirek.K  i @Joha

Opublikowano

Jest magia. W mojej okolicy są jeże, niestety o wiele mniej niż dawniej, bo przechodząc przez jezdnię wiele z nich zginęło.  Kilka uratowałem, zatrzymując samochody, jeszcze więcej zakopałem przy drodze. Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Akurat wczoraj nie zrobiłam zdjęcia, ale to zdjęcie jednego z tych dwojga, które kilka dni wcześniej zrobił mój syn.

Jeże Marku też u mnie na porządku wieczornym, ale pierwszy raz słyszałam, że są tak głośne, nie wiem czy miałeś okazję posłuchać ich in flagranti.  Naprawdę się przestraszyłam, bo słyszę, a nie widzę, a to coś sapie coraz bardziej i bliżej i gdzieś zza ściany krzewów. Jak takie małe a takie może być głośne 

Oczywiście, że wzruszenie to nie z porządkowania. Lepiej mi wychodzi rozmowa bezpośrednia niż przez te tamte, wolę pisać wierszyki. Pozdrawiam serdecznie  

 

 

 

Zdjęcie wyłączność Piotr F. 

Edytowane przez wierszyki (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Dobry Boże, prośbę mam, zabierz moją duszę tam, gdzie inna już spożywa mleko i miód, i tu, na ziemi, nie cierpi już.   Kochany Boże, błagam Cię, połącz ponownie dusze dwie, bo jedna już zamknięte oczy ma, a druga, na ziemi, wciąż otwarte je ma.   Ojcze miłosierny, modlę się, abyś pozbawił mnie udręki tej, która po stracie ukochanej wciąż dręczy mnie i odbiera dalszy życia sens.   Panie Boże, nie wiem już, czy dam jeszcze radę przetrwać tu, jeśli nie weźmiesz wkrótce mnie, to ja odnajdę drogę tam, gdzie dusza mej miłości już na zawsze będzie trwać.  
    • Powiem ci szczerze jak litera literze jesteśmy w tym samym alfabecie pomieszanym przez języków wiele ale co z tego jak litery tylko wędrują od Alfy przez Betę do krótkich Omeg tworzymy razem najróżniejsze słowa bez których nic nie miałoby znaczenia zbieramy się tworząc złożone zdania zapisując się w kronikach świata tu nie ma żadnych zbędnych znaków każda z nas jest równie ważna żyjemy jak jeden wielki organizm oddychający znaczeniami jak byśmy się wszystkie zebrały tańcząc po wersach jak na balu powstałaby największa epopeja a wieszczem stałby się alfabet
    • Tak nasunęło mi się czytając wiersz i komentarze, iż mamy tu do czynienia z dość częstym paradoksem, iż: - chcąc zrozumieć innych, musimy przyjąć założenie, iż nie zawsze mamy rację lub czasem wogóle w jakimś aspekcie nie ma obiektywnych racji, po prostu różne sposoby reagowania - są też ogólnie przyjęte zasady typu poprawność pisowni (która też czasem się zmienia). Błazen to może ktoś, kto podpowiada inne rozwiązania, czasem ta forma satyryczna to jedyna możliwa, by się przebić, bo "pouczanie" właśnie zwykle nam źle wychodzi i na odwrót je ktoś odbiera. Ciekawa miniaturka. Błazen nie może pouczać, ale "błazen" to może ktoś, kto robi z siebie błazna. Mega trudny do przeanalizowania zrobił się ten wierszyk.  Pozdrawiam serdecznie.       Podobają mi się wszystkie wypowiedzi pod tekstem. Super :)
    • Żalił się tasiemiec tasiemce w jelicie: moja droga pani ja mam nędzne życie chorowity jestem, bo tu nie dojadam moja forma słabnie, a cera wciąż blada W Ameryce miałem wszystkiego dostatek starczyło i dla mnie dla babci i dziatek teraz to okruszki przeważnie zaś woda byłem taki piękny gdzie moja uroda?! Tasiemka milczała szczerze tym przejęta chciała bardzo pomóc kochała zwierzęta otarła się lekko o ścianki jelita a to wzmaga pracę gdyby ktoś zapytał No więc podziałało i to dość skutecznie bo nagle oboje wyszli na powierzchnie tasiemka szczęśliwa tasiemiec spłoszony zostawił tam w środku dzieci i dwie żony Nie wiedział że żony babcia oraz smyczki dawno już uciekli od anorektyczki!     (

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      )  
    • Gdy odejdziemy co się stanie z naszymi marzeniami czy przepadną jak kamień w głębokiej wodzie   Czy gdy odejdziemy to ktoś namaluje nasze sny  w których jak w bajce nie ma miejsca na łzy   A może gdy odejdziemy będziemy dalej marzyć kolorowo śnić czymś  co będzie cieszyć 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...