To lubię

[orkan11]

Lubię w poezji samotność

i ciszę niewypowiedzianych słów.

 

Lubię, gdy to, co we mnie, nie ma jeszcze kształtu

i nie zastyga w pozie znaków,

lecz kłębi się,

kotłuje

i stara przedrzeć ku świadomości,

by zaistnieć.

 

Lubię rytm ściennego zegara,

miarowo odmierzającego sylaby

w sennym tempie głuchej nocy.

 

Lubię nie wiedzieć,

co wydarzy się w akcie ostatnim tworzenia.

 

Lubię odkrywać to, co nieodkryte.

 

Lubię uświadamiać sobie siebie w samotności i ciszy.

 

Nie lubię dzielić się sobą.

[Gosława]

Ba mi się ten wiersz podoba 

Może dlatego że odnajduję w nim siebie 

[Kwiatuszek]

@orkan11 Chyba dokładnie tak jest w poezji. Też to lubię. Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Berenika97]

@orkan11

 

Pięknie ujęta intymność procesu twórczego. Krucha jest chwila, zanim myśl stanie się słowem - i jak cenna jest ta przestrzeń "przed". Szczególnie poruszające jest zakończenie - potrzeba samotności jako warunku autentyczności. :)