Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano


Mogę patrzeć i widzieć.
Dane mi jest słuchać i trwać,
Podążać na gapę ścieżką
Prowadzącą w cud,
Spoglądać w pąki serc
I doświadczać rozkwitu.

Praca jak praca.
Wzloty i upadki.
Gorzkie poranki i księżycowe noce.
Misja jednak niezwykła.

Bezbronny uśmiech,
Motyle oczu,
Pragnienie obecności,
Kod, który łączy, a nigdy nie oddala.

Brak pytań.
Poczucie spełnienia.
Wiara w sens.

Opublikowano

@orkan11

 

Widzę w tym wierszu kogoś, kto naprawdę lubi to, co robi.  To ciepły i piękny wiersz - czuć w nim kogoś, kto znalazł sens w towarzyszeniu innym, pewnie w pracy z ludźmi (dziećmi?). To „podążanie na gapę" i „bezbronny uśmiech" są bardzo obrazowe. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...