Klaruchna

[Poet Ka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Klaruchna

 

Która robiłaś szkliste konfitury,

Pościel do magla którażeś nosiła,

Która czytałaś pismo "Przyjaciółka", 

Pod pierzynami którażeś sypiała,

 

                           *

Co to baldachim któraś pamiętała,

Rąbać siekierą która potrafiłaś, 

Na drutach swetry którażeś robiła,

Którażeś zimne okłady na udar...

 

                           *

Która zrobiłaś pierwsze zapiekanki, Która chusteczkęś trzymała w rękawie,

Któraś śpiewała jutrznię Karpińskiego,

Wstaw się za wnuczką Babko moja droga,

 

                           *

Któraś jest teraz w błękitnym obłoku,

Którą po głowie Pambuk głaszcze w niebie.

[𝑍𝑢𝑧𝑎]

@Poet Ka Piękne 

[LessLove]

@Poet Ka

Kochasz, KA, Ona to czuje.

Ślicznie użyłaś archaizacji, dla Niej.

[Łukasz Jurczyk]

@Poet Ka Niesamowita litania. Niemal, jak do bogini opiekunki domostwa. Świetny sakralny rytm.

 

Wstaw się Babko droga.

Niech ta nić się nie urwie.

Prowadź nas do dnia.

 

Pozdrawiam

 

[Berenika97]

@Poet Ka

 

Forma tego wiersza robi ogromne wrażenie - ta litania powtarzanych "która", "którażeś" nadaje mu rytm modlitwy. I to jest bardzo trafne, bo wiersz jest właśnie modlitwą - prośbą o wstawiennictwo , żeby wciąż była blisko. Najważniejsze są tu szczegóły -  nie ma tu ogólników -  są konfitury, siekiera, "Przyjaciółka", jutrznia Karpińskiego. To są rzeczy, które pamiętamy po ludziach - nie to, kim byli w ogóle, ale to, co robili konkretnie, codziennie, po swojemu. I właśnie przez tę konkretność Klaruchna jest bardziej żywa niż niejeden bohater.  Bardzo piękny i poruszający wiersz.

Klaruchna to piękna kobieta, ze zdjęcia emanuje radością i dobrocią. 

Nasze babcie i prababcie  to były niesamowite osoby. Pozdrawiam. 

[Proszalny]

"jak po nocnym niebie sunące białe obłoki nad lasem
jak na szyi wędrowca apaszka szamotana wiatrem
jak wyciągnięte tam powyżej gwiaździste ramiona wasze
a tu są nasze, a tu są nasze, a tu są nasze"

 

Myślę, że Klaruchna stała się jednym z obłoków nad lasem. Dzięki niej niebo jest blisko. Na wyciągnięcie ręki.

Chciałbym mieć za kim tak tęsknić. Klaruchna... nadal jest piękna.

[Poet Ka]

@𝑍𝑢𝑧𝑎 @LessLove @Łukasz Jurczyk @Berenika97 @Proszalny dziękuję.

[Gosława]

Lubię 

Naprawdę zaciekawił mnie ten tekst a jeszcze bardziej zdjęcie 

Przepiękna dziewczyna 

[Poet Ka]

@Gosława dziękuję...

[viola arvensis]

@Poet Ka ciekawie to sobie wymyśliłaś.

Niezwykle oryginalnie. 

A ona sie tam teraz na pewno uśmiecha

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Poet Ka]

@viola arvensis bardzo dziękuję;)

[iwonaroma]

Tak, te archaizmy tutaj są cudne i jakże na miejscu. 

A Pambukowi i Babce wiersz na pewno się spodobał :)

 

 

[Poet Ka]

@iwonaroma

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

, dzięki:)

[aff]

Pambuk mnie szczególnie ujął, ale zmarłych lepiej nie przywoływać.

 

Przyznam się, że głaszczę po głowie, myślę, ze warto to robić bez względu na wiek te osoby, które są bliżej już Boga niż ludzi. Pozdrawiam :)

[Poet Ka]

@wierszyki

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

, dziękuję.

[andrew]

@Poet Ka

Taki On jest ...

Czy my ... Go nie miniemy .

 

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

[Kwiatuszek]

@Poet Ka Przepiękne. Pomysł przekazu własnych myśli i uczuć komuś, kto je przeczytał zanim zostały napisane. Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Poet Ka]

@Gosława @viola arvensis @iwonaroma @wierszyki @andrew @Kwiatuszek bardzo Wam dziękuję!

[Migrena]

@Poet Ka

 

cicha, piękna metafizyka.

 

babka nie jest tylko wspomnieniem osoby, lecz formą trwania w świecie, który nadal oddycha jej gestem.

 

piękna, esencjonalna poezja obecnosci silniejszej niż przemijanie .

 

 

[Poet Ka]

@Migrena bardzo, bardzo dziękuję!