Gdzie rdzewieją miecze: 105. Kości bogów spadły gdzie indziej

[Łukasz Jurczyk]

105. Kości bogów spadły gdzie indziej

(narrator: grecki najemnik w służbie Aleksandra)

 

1.

 

Pilnowaliśmy kamieni.
Nawet kozy
omijały to miejsce.

 

2.

 

Śmialiśmy się z fortu.
Stare psy
też lubią udawać młode.

 

3.

 

Mechanikos*
narzekał, że tu nie ma
kogo miażdżyć.

 

4.

 

Wieść przyszła zadyszana,
potknęła się na progu:
„wszyscy wybici”.

 

5.

 

Grecy z garnizonu
poszli w piach —

jak bydło w rzeźni.

 

6.

 

My zaś żyjemy,
bo ktoś źle narysował
mapę.

 

7.

 

Bo bóg losu
rzucił kośćmi
i zapomniał o nas.

 

8.

 

Teraz czekamy na króla —
wybawcę
albo grabarza.

 

*mechanikos - inżynier wojskowy. Tutaj ironicznie o operatorze katapulty.

 

cdn.