Uciekinierzy

[huzarc]

Oni nie uciekają przed wojną,

oni ją przynoszą

za krawędzią dnia,

obrośniętą drutem kolczastym

w tkance sumienia.

 

Na ziemi bez dna,

gdzie każda wojna jest inna

niż poprzednia i następna.

 

Biel chorągwi na ukwieconych

grobach

pamięta o zwycięstwie

i nie pojmuje śmierci.

 

Zaglądam w jej usta.

 

Znaki niebios,

wyciśnięte na skrzydłach

rozpuszczonych

w tysiącu słońc.

 

Jedno z nich stoi

w moim korytarzu.

 

 

[widelec]

ładne

[Migrena]

@huzarc

 

przejmujący wiersz.

 

zwłaszcza tam, gdzie wojna przestaje być wydarzeniem, a staje się stanem sumienia i obecnoscią niemal domową.

 

finał jest świetny bo nie krzyczy, tylko osiada w czytelniku   jak coś, czego nie da się już usunąć z pamięci .