Przylep

[huzarc]

Skurczony do onomatopei przylep tęsknoty

przesuwa przez chromowany zgrzyt zapis czasu,

nim, zwrócony w transie zwieszonego nawiasu,

odsłoni nagie piersi lubieżnej cnoty.

 

Uczysz mnie, rozłożona na lazurowym runie,

rozmycia, gdy - już rozprężona martwym dotykiem -

mego potu malujesz miękko rumianym krzykiem

swego ciała światłość śmierci na mrocznym biegunie.

 

[Magdalena]

"...miękko rumianym krzykiem" bardzo ładne określenie, Pozdrawiam

[Migrena]

@huzarc

 

przylega do mnie Twój wiersz jak oddech między dźwiękami, skurcz i rozprężenie myśli spotykają się w nagim czasie.

 

Twoje słowa rysują ciało i ciszę jednym ruchem, i nie pozwalają odejść

 

 

[Marek.zak1]

nie byłem świadomy istnienia tego słowa. Znałem przylepkę, ale widać jest rodzaj męski. Pozdrawiam

[Berenika97]

@huzarc

 

Mocna wizja. Te kontrasty - lazur runa i mroczny biegun - budują niesamowitą przestrzeń dla wyobraźni Fascynuje mnie to połączenie technicznego "chromowanego zgrzytu" z organiczną tęsknotą. 

[Myszolak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale fajne :) Pozdrawiam

[Nata_Kruk]

"Przylep"... trafiłeś z tytułem w sam środek taczry...:)

Treść.. :) druga w szczególności.