Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Gość vioara stelelor
Opublikowano

@Jacek_Suchowicz

Niestety, nie jestem adresatką wiersza, ale stawiam dolary przeciw łupinom od orzeszków,że będzie zachwycona.

Wiersz jest delikatny, ulotny, nienachalny - gratuluję lekkiego pióra :)

To zapowiedź spełnienia marzeń i czarownych chwil - a wszystko dzięki poezji, naturalnie :)

Opublikowano

@Jacek_Suchowicz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

ach te ławeczki, gdybyż mogły

tak opowiedzieć co słyszały

i pokosztować czereśniowych

smaków zamkniętych w słowach śmiałych

jak te trzy małpki z których każda

nic nie słyszała i nie widzi

zakrywa pyszczek by nie mówić

żeby nie zdradzić nie zawstydzić

 

Dziękuję Jacku :)

 

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

lecz te trzy małpki ciągle stoją

przy nodze tej skromniutkiej ławki

 i nic nie mówią bo nie mogą

ktoś je opróżnił - puste flaszki

 

zielony worek na nie czeka

recykling w hucie będą szyby

patrzysz przez okno nie pomyślisz

e szyba wszystko wokół widzi

:)))

Opublikowano

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jacku, o tych małpkach pisałam

Przegląd od AI

Trzy mądre małpki to japoński symbol, wywodzący się z konfucjanizmu i buddyzmu, oznaczający: „

nie widzę nic złego, nie słyszę nic złego, nie mówię nic złego”. Uczą one odcinania się od zła, negatywnych słów i błędnych czynów. Trzy postacie (makaki) to: Mizaru (zakrywa oczy), Kikazaru (zakrywa uszy) i Iwazaru (zakrywa usta)

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale teraz już wiesz. To dosyć znany motyw. 

 

@Berenika97

Bereniko, ani mnie, ani Jacka nie było na ławeczce, czereśni też nie było.

Muszę się usprawiedliwić, bo jeszcze miotłą oberwę od kogoś, kogo bardzo lubię. 

A Jacek maluje akt z pamięci, ja to wiem - a później jest połajanka dla modelki.

Ufff...

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...