-
Ostatnio w Warsztacie
-
Posem 172
Już dzisiaj
czuje swoje zmarnowanieucieka głos dziecka
znów kończy się drogaa przy ślepej uliczce
wciąż to samo pytanie
co powinienem zrobić?wracam do swojego rytmu pracy
wciąż przełykam gromadzące się uczucia
i zostaje z nadziejąodpuszczam
i tkwię w tym samym miejscu
powtarza się cykl
może mi się uda
myślę.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 49 odpowiedzi
- 1 661 wyświetleń
-
- 45 odpowiedzi
- 804 wyświetleń
-
- 35 odpowiedzi
- 997 wyświetleń
-
- 33 odpowiedzi
- 784 wyświetleń
-
- 29 odpowiedzi
- 592 wyświetleń
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez andrew · Opublikowano
@Poet Ka Dziękuję,Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
miło się czyta, jak slońce się chyli ku ... ziemi Pozdrawiam serdecznie Miłego wieczoru -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Nata_Kruk To bardzo wielowarstwowy wiersz, w którym dominuje stan „zawieszenia” między pragnieniem życia (oczekiwaniem na lato, bliskością) a psychicznym czy fizycznym unieruchomieniem. Metafora kobiety jako „fugi” wypełniającej pęknięcia jest świetna, ale i bolesna. Moją uwagę przykuwa też warstwa językowa - te wszystkie pęknięcia w słowach współgrają z pęknięciami w portrecie psychologicznym Heleny -Kaliny. Bo przejście od Heleny do niepodległej Kaliny pokazuje proces wewnętrznej walki, która ostatecznie i tak przegrywa z nieubłaganym czasem, który „unicestwia słowa”. Zostawia z poczuciem głębokiego i pięknego smutku. -
Przez andrew · Opublikowano
@Tomasz.O ... świat piękny i kolorowy a my my ciągle wybrzydzamy tak świata i siebie nigdy nie poznamy ... Pozdrawiam serdecznie Miłego wieczoru -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Charismafilos No to jestem świadkiem narodzin nowej formy poetyckiej. Twoja charmeduła to prawdziwy popis miniaturyzacji słowa. W sztywnych ramach zamknąłeś potężny ładunek duchowości. Jak dla mnie to niezwykle udany eksperyment, który udowadnia, że ograniczenia formalne nie przeszkadzają wyzwolić artystycznej wolności. Postaram się też spróbować ułożyć charmedułę. :) -
Przez Benjamin Artur · Opublikowano
Spieszyłem się, by odnaleźć słowa adekwatne do rzeczywistości, która mnie otacza. A otacza mnie dziś dziwna, elastyczna, naciągliwa majestatyczność. Siedzę jak król na fotelu z outletu za dwadzieścia złotych. Kołyszę się nad sklepieniem niebios raz po stronie południa, raz po stronie północy. I nie powiem — kiedy jestem po północy, jest mi chłodniej. Delektuję się rozmytym, wyblakłym ego. Z zimnej butelki popijam strumienie mądrości, a może tylko bąbelki. Jest południe, noc. Patrzę na wiesiołka. On patrzy na mnie, zamknięty w sobie, mrużący własne wnętrze. Siesta rozmija się z drzemką.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się