Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Czarne welony

Maksymilian Bron
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Maksymilian Bron

Maksymilian Bron

Opublikowano
Opublikowano

Wiatr

był dla ciebie przeszkodą

a waga deszczu pułapką

słońce

było ci wrogiem

sople budziły wulgarność

 

Kochałeś wybory w mięsnym

i smak dymu z kominka

Wiedza

była rozkazem

nie służbą,

lecz pięścią Domina

 

Kałuże

były przeszkodą

Śpiew ptaka

niechcianą pobudką

Klęczenie

było ci wrogie

a alter budził wulgarność

 

Kochałeś

egoorgazmy

i spanie w zimnej pościeli

Palcem

kreśliłeś trumny,

czarne welony bez bieli

 

I nigdy nie pomyślałeś,

że wiatr jest nieskończonością

woda płynęła w tobie

już wtedy byłeś przeszłością

 

Dodawaj nicość

Odejmuj wszystko

a będziesz wolny

bezwolnie siedmiokroć czując

 

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • M_arianne
      Ot sułtanka, jak na tłusto?

      Przez M_arianne · Opublikowano

      Ot sułtanka, jak na tłusto?    
    • M_arianne
      Pamiątka

      Przez M_arianne · Opublikowano

      O tak, tą ima: pamiątka to.    
    • Migrena
      wagon między stacjami

      Przez Migrena · Opublikowano

      nocny pociąg pełen ludzi pełen cudzego zmęczenia pełen milczących twarzy siedzenia ocierają się o siebie ramiona dotykają obcych ramion i wtedy ty wchodzisz jakbyś była spóźniona na coś bardzo ważnego siadasz przy mnie za blisko twoje kolano rozsuwa moje tak naturalnie jakby to było najprostsze prawo ciała pociąg rusza metal zaczyna oddychać koła koła koła twoje oczy są ciemne bezczelne głodne jak noc za oknem patrzysz na mnie tak jak patrzy się na drzwi które już dawno zostały otwarte twoja dłoń spoczywa na moim udzie spokojnie jak zwierzę które wie że w tym lesie nic nie jest zabronione naprzeciwko kobieta udaje sen mężczyzna czyta gazetę chłopak w słuchawkach kiwa głową a między nimi między siedzeniami między oddechami pęka powietrze twoje palce zaczynają mówić powoli uparcie jak ogień który znalazł szczelinę w drewnie pociąg kołysze wagon jak wielkie stalowe serce twoje włosy dotykają mojej szyi twój oddech jest gorący za gorący jak na miejsce gdzie ludzie siedzą prosto i pilnują swoich granic twoje usta są przy moim uchu nie mówisz nic bo nic nie trzeba twoje ciało mówi wszystko bezwstydnie jakby cały wagon był tylko nocą w której można zgubić własne imię ktoś podnosi wzrok ktoś nagle przestaje czytać ale nikt nie reaguje bo wszyscy czują że przez ten wagon przechodzi teraz coś dzikiego coś starego jak krew coś co nagle wyrwało się z klatki manier twoje palce zaciskają się mocniej pociąg przyspiesza koła koła koła a my już nie jesteśmy ludźmi tylko dwoma płomieniami które zapomniały że ogień gdy zapala się w tłumie powinien przynajmniej udawać wstyd          
    • Leszczym
      Ogromna prośba

      Przez Leszczym · Opublikowano

      Punk mecenasie hipisie ratuj!! Bo nas zjedzą. Czego nie, bo nawet tego nie, nie popiją. A jeśli już tak to byle czym i o nieodpowiedniej całkiem porze... Trzeba wiedzieć, że tylko wieczorami miasto błyszczy się i lśni.     Warszawa – Stegny, 12.03.2026r.    
    • Le-sław
      PAJĘCZYNA

      Przez Le-sław · Opublikowano

      @vioara stelelor "Zła aura" pajęczyny pochodzi oczywiście od pająka. Ale pajęczyna, zagnieciona z chlebem, jest opatrunkiem na trudno gojące się rany - jak to w "Potopie" Kiemlicz-ojciec przyrządził na ranę Kmicica :-) @Migrena Celna i cenna uwaga. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...