Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jak piórko

 

Coś pięknego chciałabym

Lekkiego jak piórko

Albo myśl ulotna

Ku słońcu w deszczu mknąca

Odbita w kałużach wspomnień

zamieniona w tęczowe zabawy

Chciałabym

Na paluszkach

Cichutko dotknąć nieba

Zatańczyć

Żeby wiatr pisał wiersze

A księżyc malował obrazy

Żeby dzień uśmiechał się

A noc całowała

Tak bym chciała

Z zawiązanymi oczami iść przez świat

I wierzyć

Że każde potknięcie o kamyk

Wyczarowuje zapach kwiatów

Śpiew ptaków

I podziw drzew budzi

a mnie jak piórko

coraz wyżej niesie

Gość vioara stelelor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie ma co wierzyć.

Tak właśnie jest :)

Opublikowano

@APM

 

"Z zawiązanymi oczami iść przez świat i wierzyć" - piękna definicja zaufania życiu. Potknięcia zamieniać w czary, ciężar w lekkość. "Chciałabym" powtórzone jak refren tęsknoty. Świadomość, że to marzenie ("tak bym chciała"), ale piękne uparte trwanie w nim.

Opublikowano

@APM

 

mały manifest niewinnosci !


świat nie jest tu ciężarem
lecz przestrzenią unoszenia .


w gruncie rzeczy to nie jest  wiersz o lekkosci .


to wiersz o odwadze ufania światu.

 

podoba mi się :)

 

 

Opublikowano

@violetta Nie znam Piotra, pewnie jest szczęśliwy. Ale kiedyś to w dzieciństwie czas się dłuuuużył, a poźniej jak zaczął pędzić, to pędzi tak do dziś, mijają tylko po drodze opuszczone dworce i pozamykane drzwi i pojawia sie żąl, że pociąg już się nie zatrzyma, o zawróceniu nie ma nawet mowy. Trwaj chwilo trwaj. Ten pociag kiedyś gdzieś dojedzie. Pewnie do nieba, a conajmniej do raju...

Opublikowano

@APM dzisiaj mi się przyśniło, że po drugiej stronie są tylko dorośli, młodzi ludzie, nie ma starców, nie ma dzieci, czyli dzieci, które umarły, po drugiej stronie są już dorosłymi, młodymi ludźmi, tak samo starcy. Tak mi powiedział Jezus. Czasem mam boże sny. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...