Mgnienia

[Nata_Kruk]

 

                     Mgnienia

 

 

czasie chyży zmartwiały wokół tylko skazy
oziminy już wzeszły wiośnieje nad strzechą 
sarny schudły po zimie w wędrówce za jadłem
przykulone w ogrodzie wspominają strzały

 

co przysnęło się budzi świty spromieniały 
pozrywam pajęczyny by w piecu je spalić
w międzyczasie z tarasu szepty Twardowskiego
pomyśl może o jutrze zechciej coś zostawić

 

wiec nasadzę przed chatką zwyczajnie na potem                   
szpaler drzewek i przesmyk na kokardy lata
ziarna wierszy na stole z klepsydry wypadną
jesiennieje nad głową znów deszcz... o parapet...

 

 

 luty, 2026    

[violetta]

@Nata_Kruk śliczny, melancholijny wiersz.

[Alicja_Wysocka]

@Nata_Kruk Porusza mnie gest porządkowania świata: zrywanie pajęczyn,

myśl o jutrze, potrzeba, by „coś zostawić”.

W tych obrazach czuję dojrzałą uważność, może nawet lekką jesienność

spojrzenia - taką, która tym mocniej wypatruje wiosny.

[Berenika97]

@Nata_Kruk

 

Wiersz działa jak klepsydra -  wszystko przesypuje się przez jedną chwilę. Wiosna i jesień, przeszłość i jutro, sarna i Twardowski siedzą obok siebie naturalnie, bez wysiłku.

Najbardziej podoba mi się ta decyzja -  "nasadzę przed chatką szpaler drzewek na potem". W wierszu pełnym przemijania to jedno zdanie jest gestem wbrew wszystkiemu. I właśnie przez to deszcz o parapet na końcu działa inaczej. Niezwykły tekst. :) 

[Czarek Płatak]

o budzeniu się do działania mimo pamięci bólu i nieuchronnego upływu czasu.

Trzeba brać odpowiedzialność za to co po nas.

[Stary_Kredens]

Kokardy lata , szczególnie,a cała reszta na tak. Podziwiam i pozdrawiam 

Kredens 

[Nata_Kruk]

Drodzy Goście.. za ślad czytania.. w okienku wiersza.. bardzo, bardzo dziękuję.!

Ślę Wam pozdrowienie... :)

 

@Stary_Kredens... kokardy lata, to jest to.. ;)   

@violetta... fajnie, że dostrzegałaś melancholię... :) 

                             Kobietki.. dziękuję bardzo.!

 

Edytowane 2 Marca przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Nata_Kruk]

@Alicja_Wysocka... tak ogólnie, świat trudno sobie podporządkować, ale jeśli zdołamy zostawić po sobie 'coś'

miłego, spróbujmy. W pewnym wieku, jesiennieje się z każdą chwilą i... tym bardziej wypatruje się wiosny.
Dziękuję Ala.... :)

 

@Berenika97... każdy z nas ma swoją klepsydrę, przesypuje się w niej, co dnia.

Pierwotnie chciałam umieścić wszystkie pory roku, ale.. za długie by było.

Do Twardowskiego często zaglądam, a wers, który cytujesz i ja bardzo lubię.... :)
Tak, to.. wbrew wszystkiemu... Bereniko, bardzo dziękuję za te słowa.

 

@Czarek Płatak... 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... jak by to było pięknie, gdyby tak każdy.!!!. szczególnie.. polEtycy.!!! Dzięki Ci za te słowa.!

Bardzo Wam dziękuję za wizyty oraz zostawione komentarze... :)

Pozdrowienie ślę.

[Jacek_Suchowicz]

super delikatnie brzmiące asonanse tak jak cała treść (rytm 7/6)  wiersz z wyższej półki

podoba się:)))

 

przednówkowe mgnienia zatrzymane w kadrze

spowolniły na chwilę zatroskane myśli

"ziarna wierszy na stole" pozbieram a jakże

by wiosną poukrywać we wschodzących listkach

:))

[Nata_Kruk]

@Jacek_Suchowicz... jutro.. bo zasypiam... duszki do poduszki.. :)

              Nazajutrz... tzn. dzisiaj... jestem, już wyspana.. :)

 

...spowolniły na chwilę zatroskane myśli...
jakby chciały zatrzymać to co ciągle zmyka
a tu wiosna zagląda puka w serca ludziom
pąki kwiatów wybudza żeby kwieciem sypnąć

 

Dziękuję za strofkę, odwdzięczam się tym samym... :)

Pozdrawiam.

 

 

@huzarc... Dziekuję.

 

 

 

Edytowane 4 Marca przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)