Co jest warta moja spolegliwość

[Robert Witold Gorzkowski]

 

 

 

Wciąż widzę za mną ślady wilczura
a w świadomości chowa się owca
obejdę niwę od prawej strony
na tropach wilka zbiję fortunę.

I klaskać będą panowie, panie
ja będę szczerzyć zęby w uśmiechu
dopóki warknąć nie będą kazać
bek wydam z siebie żalno-przeklęty.

Bo w beku moim natura skrywa
odwieczną prawdę dziejową kraju
nie zmienisz w wilka ciała swojego
gdy co dzień myślisz głową baranią.

 

 

 

[Migrena]

@Robert Witold Gorzkowski

 

dotykasz tutaj  klasycznego napięcia między naturą a autokreacja i pokazujesz, że człowiek może przywdziać maskę wilka, może nauczyć się gestów drapieznika, lecz jeśli jego świadomosć pozostaje "barania”, to egzystencja rozpada się na pozór i prawdę !!!

 

a spolegliwosć staje się nie cnotą, lecz ontologicznym pęknięciem między tym, kim się jest, a kim chciałoby się byc .

 

wiersz napisany z poetycką ironią i oczywistą odwagą.

 

bardzo dobry.

 

[Robert Witold Gorzkowski]

@Migrena dziękuję 

[iwonaroma]

Fajna puenta :)