Kobiety do wierszy!!!

[EsKalisia]

Odkąd przekułam 

poczucie winy 

na wdzięczność -

- bardziej ciąży nade mną niebo

...

Edytowane 23 godziny temu przez EsKalisia (wyświetl historię edycji)

[bazyl_prost]

niewesołe

[EsKalisia]

@bazyl_prost niesmutne?

...

[bazyl_prost]

smutniejsze gdyby

[Berenika97]

@EsKalisia

 

Myślałaś, że uwolnisz się od brzemienia,

a zamieniłaś je na inne -

bo wina ma swój wymiar,

lecz wdzięczność - bezmiar.

[EsKalisia]

@Berenika97 tak właśnie czuję lekkie tąpnięcie;)

[bazyl_prost]

to już nie poezja

[EsKalisia]

@bazyl_prost uff

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[hollow man]

@EsKalisia

Kierunek zaznaczony w tytule - jak najbardziej słuszny. Partia popiera takie inicjatywy ;)

 

Natomiast treść jawi się paradoksalną na pierwszy rzut oka.

Poczucie winy przekute na wdzięczność, a mimo to ta wdzięczność nie znosi ciężaru nieba. Wydawałoby się, że lżejsze to niebo być powinno. Ale nie jest... To może być rozważanie o Bogu staro- i nowotestamentowym. To może być o perspektywie kary i perspektywie chwały.

Miałem kiedyś okazję być na mszy u Zielonoświątkowców. Jak oni pięknie chwalili swojego Pana!

[EsKalisia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To prawda! Protestanci robią robotę 

Zdecydowanie paradoks. Dobrze to odczytałes. Ja sama bym tego lepiej nie zinterpretowała!:)