Nie_gramatyczny podbierak

[Nata_Kruk]

 

 

           Nie_gramartyczny podbierak

 

 

węgorza nie chwycisz więc oko na okonia
na jeziorach lód najbielszy odcień bieli
góry śniegu jak zawalidrogi zimowej aury
ulicami miasta podąża lud śpiesz się powoli 
człowieku wracać z powrotem to tak jakbyś
cofał się do tyłu a życie mknie więc łap chwile

 

bądź gorącym lodem i nie zamarzaj 
kiedy wichury nie pozwól się zamorzyć 
spożywaj masło maślane gdzie buk i cis
oddychają toniką cis - moll a w niej aż 
cztery krzyżyki być może Bóg dopomoże
że nad morzem nie będzie żadnego

 

a jutro pokaz zimne ognie i sucha woda 
bursztyny nie_zbursztyniałe pękną dziwnie 
na równe połowy tylko podziwiać hart natury 
chartami zajmą się właści_cielce dla nich
każdy żywy trup na wagę złota i palladu

 

 

  luty, 2026

 

 

 

 

 

Edytowane 24 Lutego przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

@Nata_KrukNato, taka zagwozdka na dobranoc?

 

Czytam ten tekst jak strumień luźnych skojarzeń i językowych przeskoków.
Ciekawie bawisz się słowem, momentami miałam wrażenie, jakby sens celowo się rozszczelniał i uciekał między obrazami.

Serdeczności :)

 

[andrew]

@Nata_Kruk

...

myśli 

przysiadły obok 

uśmiechają się

 

może ...

może zakwitną 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Robert Witold Gorzkowski]

@Nata_Kruk zrobiłaś mi od rana trening umysłowy

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Berenika97]

@Nata_Kruk

 

To jest ...   zabrakło mi słów. Wiersz-potok, wiersz-lawina, który grzebie składnię i interpunkcję pod sobą - celowo, prowokacyjnie. Tytuł "Nie_gramartyczny podbierak" to manifest - łowię rzeczywistość na narzędziu, które nie szanuje reguł.

Ale w tym chaosie jest metoda. Te oksymorony ("gorący lód", "sucha woda", "żywy trup") tworzą świat paradoksów, gdzie język się rozpada, bo rzeczywistość jest absurdalna. "Wracać z powrotem to tak jakbyś cofał się do tyłu" - tautologia odsłaniająca bezsens, zamiast go ukrywać.

"Śpiesz się powoli człowieku" – to mądrość, jaką da się wyłowić z tego zalewu słów. Życie mknie, więc łap chwile, ale nie daj się zamorzyć pędowi.

Muzyczne wtrącenie (cis-moll, cztery krzyżyki) jest jak oddech w tym galopadzie. A zaraz potem znowu chaos - "bursztyny nie_zbursztyniałe", "właści_cielce".

Albo kochasz tę energię, albo cię wykańcza. Ja  jestem zafascynowana, choć wyczerpana. Zabieram "masło maślane" - czasami się przydaje! :)  Pozdrawiam. :) 

[viola arvensis]

@Nata_Kruk rewelacyjka, sprzeczności i ciekawe zestawienia - trzeba mieć dar, by tak wyjątkowo tworzyć :)

 

[Gość vioara stelelor]

@Nata_Kruk

Znakomite.

Moje poprzedniczki już wiele powiedziały.

Podziwiam, jak bawisz się językowym tworzywem, i nie jest to tylko takie efekciarskie

ugniatanie ciastoliny - czuć tutaj mimo wszystko, polot, dbałość o humor, o jakąś treść - choć nonsensowną, to jednak poszczególne urywki są jak wyzwalacze dla różnych refleksji w głowie.

Ot, taki jeden pierwszy z brzegu przykład.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Świetny oksymoron, pojemny, i jest dla mnie osobiście - mocnym emocjonalnym triggerem.

Życie to ciągłe oscylowanie między sprzecznościami, ale właśnie w tym ciągłym obijaniu się o siebie kontrastów i skrajności jest jego sens.

Może dlatego, że ja zawsze żyję intensywnie i na krawędzi.

 

Bez nieustannej podejmowania prób, by znaleźć stan równowagi, niczego byśmy nie zdziałali, ale tak naprawdę wcale nas nie kręci homeostaza, tylko testowanie, jak daleko jesteśmy w stanie przegiąć wajchę i się nie zatracić.

 

Może tu też chodzić o odwagę - zarówno surowość, jak i żarliwość, wymagają jej, a w zależności od tego, na jakim etapie drogi się znajdujemy - musimy wybrać albo jedno, albo drugie.

[Nata_Kruk]

@Alicja_Wysocka... @Robert Witold Gorzkowski... :) 

 ... zagwostka i... trening dla szarych...?.. :)  możliwe, ale tylko powierzchownie.
To kolejna zabawa słowami. Nasz język bogaty, tyle niuansów i pułapeczek, stąd to, co wyżej.
W tego typu treściach, sensik czasem nieco umyka, ale.. starałam się o niego, naprawdę... :)

         Pomimo.. zawahania, bardzo dziękuję za wpisy.

 

@andrew... myśli plączą się w naszych głowach, podrzucą jakiś 'pomysłek' i...

znienacka kiełkują słowa.... :)

@viola arvensis... super słowo.. rewelacyjka.. :) tak.. i sprzeczności.

        Miło mi, że zaszliście tutaj ze słowem.

 

Za cichutkie wejście.. @Waldemar Talar.. @beta_b.. dziękuję

 

@piąteprzezdziesiąte... dziękuję.

@huzarc... bardzo dziękuję.

 

 

Edytowane 4 Marca przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Nata_Kruk]

@Berenika97... @vioara stelelor... 

Berenika... mnie też nieraz brakuje słów, żeby dać coś sensownego w wersy, gdy pomysł

nieco wariacki. Dobrze zauważyłyście, ten wiersz celowo jest tak napisany, troszkę prowokacyjnie "grzebie składnię" i klasyczną interpunkcję darowałam sobie.

Dawno już chciałam wpleść w "coś" oksymorony, homonimy, jakiś pleonazm, no i jest też...

masło maślane, jak np. równe połówki... co słyszy się tu i ówdzie na ulicy...
Cis, cis-moll..i cztery krzyżyki, żeby potem mieć.. może - morze(m) i.. żadnego. To tak z grubsza. 
Wielkie dzięki za te analizy i dostrzeżenie przyczynku dla takiej treści oraz zabawę.. "językowym tworzywem"..
Kłaniam się w podzięce i pozdrawiam.

 

 

Edytowane 26 Lutego przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Jacek_Suchowicz]

@Nata_Kruk

 

ten strumień luźnych skojarzeń jak "dwie połowy równe"

namiesza mnóstwo wydarzeń i mętlik zrobić umie

połowy są równe zazwyczaj choć często dostaję tę mniejszą

a życia już w locie nie chwytam dostrzegam co najpiękniejsze

nie wożę drewna do lasu ognisko się samo rozpala

skosztuję i zaraz zawczasu natychmiast co sił   ... uciekam

:)

[Nata_Kruk]

@Jacek_Suchowicz... Jacku.... końcóweczka 'mnie zaśmiała' na całego... :) Nie uciekaj, lubię Twoje

                                        komentatorskie rymowanie...

skojarzenia domysły wodzą myśl na stronę
dwa mętliki -  no nie wiem - z jednym już kłopoty
ale problem podzielę sprawiedliwie równo 
dla ognia drwa poznosisz - taczka - tak wystarczy
ja uroczo z .. : ) ... w rozpałkę podmucham 

 

Pozdrawiam.

 

Edytowane 27 Lutego przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Czarek Płatak]

gra językowych paradoksów i ironii, w której absurd, sprzeczności i kalambury odsłaniają chaos współczesności oraz kruchość sensu ukrytego w codziennych słowach.

Z podobaniem

[Nata_Kruk]

@Czarek Płatak... absurdów nam nie brakuje, to często rodzi chaos... i czasem miewa się potrzebę, żeby

zagrać słowami o.. kruchości sesnu. Dziękuję Ci bardzo, Czarek.