Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

@viola arvensis

 

Wioluś.

 

to jest wiersz jak dzwon nie tyle przeciwko sieci, ile w obronie człowieka !!!

 

masz odwagę powiedzieć "nie ufam” w świecie, który uczy bezrefleksyjnego zachwytu i bezmyślnego scrollowania.

 

i to "nie” brzmi u Ciebie jak akt troski o duszę, nie jak zgorzknienie .


Twoja czujność jest mądra, bo wolnośc naprawdę zaczyna się od świadomosci, a nie od dostępu do wi-fi.

 

pokazujesz nam , że technologia bez zakorzenienia w wartościach łatwo staje się iluzją bliskości i symulacją prawdy.


i za to Cię ogromnie szanuję. bo w czasach wygładzonych twarzy i sztucznych emocji przypominasz, że serce nie jest algorytmem, a sumienie nie potrzebuje filtrów.

 

tak ,trzeba uważać !!!

 

na bezmózgowców udających rycerzy.

 

na zboczeńców udajacych dzieci.

 

na oszustów sprzedajacych tombak zamiast złota.

 

na amantów o fizjonomii flaka po pasztetowej.

 

ale jeszcze bardziej trzeba pozostać sobą.

 

i Ty w tym wierszu właśnie taka jesteś: prawdziwa.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez Migrena (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@Migrena czujność i uważność to rzecz święta. 

Dziękuję za świadome czytanie i zrozumienie od Ado Z.

Bardzo to doceniam.

 

Wiersz z cyklu "pisanie na kolanie"  - pod wpływem -

- bynajmniej nie alkoholu, bardziej emocji  ;) 

 

* a prawdziwa jestem w wierszu i poza, zawsze.

 

Dziękuję pięknie. 

 

Edytowane przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@viola arvensis

 

Mocne i bezkompromisowe. Czuć w tym wierszu, że przemyślałaś swój stosunek do świata wirtualnego i nie boisz się tego powiedzieć wprost. Obraz nalewki z robaczywych jabłek - genialny. Sieć jako macocha karmiąca kłamstwem to metafora, która trafia w sedno. A zakończenie daje siłę - nie ma tu rozpaczy, jest wybór i pewność siebie. Świetna klarowność przekonań, które osobiście podzielam.


 


 


 

Opublikowano

@Berenika97 dziekuję z ciepłe słowa pod "chłodnym" wierszem.

Za zrozumienie dosadności tekstu. Wszak nie zawsze musi byc słodko i Ty to wiesz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Alicja_Wysocka Alutka, jak Ci się przypomni to pisz! Czekam z otwartymi skrzydłami.

Trzymam sie huśtawki własnie

@Charismafilos dziekuję za przemyślenia. Miłosierdzie jest  bezcenne. 

Pzdr.

Opublikowano

@viola arvensis 

Violu,

czytam Twój wiersz i rozumiem tę czujność - świat wirtualny naprawdę potrafi być złudny.

A jednak patrzę na to też jak na bibliotekę: ile książek, tyle światów.

Czytam - choć nie muszę wszystkiemu wierzyć.
Poznaję - choć wybieram po swojemu.

Bo im więcej widzę i rozumiem, tym życie wydaje mi się nie tylko ostrożniejsze,
ale i… bogatsze.

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Robert Witold Gorzkowski Polski bohater! Mój dziadek ze strony mojej matuli był ułanem Pilsudkiego. Cześć i chwała bohaterom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...