pojednanie

[vioara stelelor]

wybacz mi

chcę ci powiedzieć

i przemienić moją prośbę

w najstosowniejszy kwiat

 

róża?

umie się tylko pysznić

lśnić

a tu trzeba pokory

 

słonecznik?

zbyt radosny

 

przyszła na myśl chryzantema

lecz to z pewnością nie jej czas

przecież jeszcze nasza miłość nie umarła

 

a może lawenda?

pachnie za mocno

nie można zebrać myśli z rozproszeń

 

niezapominajka - również kiepski wybór

nie pasuje kolorem do twoich oczu

 

czas mija

skrucha na próżno chce

wypuścić pąki

 

zbliżasz się spokojnie

otulasz dłonią

maleńką siewkę z dwoma listkami

 

już dobrze

- mówisz -

rozumiem

nie smuć się

wciąż jestem blisko

 

i wtedy zakwitam

dla ciebie

całym

nieskończenie czułym

ogrodem

 

07. 02. 2026 r.

[viola arvensis]

@vioara stelelor bardzo piękna, delikatna liryka. 

Jestem zachwycona kwiecistością utworu, jak przystało na polnego fiołka

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[lena2_]

Bardzo subtelny wiersz, przepiękna puenta:):) pozdrawiam serdecznie:)

[Alicja_Wysocka]

@vioara stelelor

 

tak, zebrać myśli z rozproszeń
i związać je radosną wstążką,
żeby przestały błądzić jak płatki na wietrze.

Niech będą polne i wolne,
jak ciepły wiatr,
który pachnie tęsknotą
i dojrzewającym spokojem.

 

W wierszu pięknie wybrzmiewa droga od dumy do pokory, od szukania właściwego kwiatu
do odkrycia, że najczulsze pojednanie wyrasta nie z symbolu,
lecz z obecności.

 

[vioara stelelor]

@viola arvensisŚlicznie dziękuję :)

 

@lena2_Cieszę się, że przypadł do gustu :)

 

@Alicja_Wysocka

 

...a w końcu przychodzi chwila

jasnej ciszy; bo tylko w ciszy

kwitnienie przechodzi

w owocowanie, a ciepło mości

ufne legowisko dłoniom. Lecz najpierw

każde słowo musi poczekać

na swoją własną porę roku... 

[Annie]

Piękny ogród, można się zachwycić :)

[vioara stelelor]

@AnnieTak, to są piękne chwile. Dziękuję :)

[Nata_Kruk]

Świetny pomysł dla rozpisanie kwiatów, które mogłyby zastąpić wybaczenie. Wersami opisujesz wybrane, 

ale żaden nie dorównuje...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... temu maleńkiemu.. a potem pojawia się ogród. Bardzo zmyślnie i delikatnie  to przedstawiłaś.

Zostawiam uśmiech.

[vioara stelelor]

@Nata_Kruk Masz rację, zaczyna się od maleńkiego pierwszego kroku, on wymaga odwagi, ale potem przynosi ogromną lekkość i radość, myślę, że dla obydwu stron pojednania.

[Myszolak]

@vioara stelelor

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę, że ten wiersz także bardzo ładnie ukazuję to jak ważne jest wybaczenie. Osoba o której jest wiersz rozumie, widzi człowieka, nie winę. Nie rozpamiętuje, a przebacza, ale tak szczerze, i to pozwala kwitnąć obu stroną.