idzie po mnie

[Czarek Płatak]

idzie po mnie 

 

mam dziurę w piersi spójrz 

przez nią zobaczysz drzewo 

 

na gałęzi ptak chybocze

pętlą sięgnij ręką wyrwij 

 

mnie ze mnie dosięgnij 

wyciągnij puste gniazdo

 

 

 

 

Edytowane 1 godzinę temu przez Czarek Płatak (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Czarek Płatak

Wiersz zaczyna się od wyznania o ontologicznej pustce. Dziura w piersi nie jest tylko raną to okno. Podmiot liryczny sugeruje, że w środku nie ma narządów, serca, ani tkanki. Jest tylko "przejście" na drugą stronę. To stan skrajnej alienacji, w którym człowiek czuje się tak pusty, że przestaje stanowić barierę dla świata zewnętrznego.

Obraz drzewa i ptaka wewnątrz klatki piersiowej jest fascynujący. Może symbolizować życie, które toczy się "obok" podmiotu, albo korzenie smutku, które w nim wyrosły. Często utożsamiany z duszą lub wolnością. Tutaj jednak ptak "chybocze" - jest niestabilny, niepewny, być może uwięziony w tej dziurze.

Najbardziej niepokojącym elementem jest pętla. Słowo to budzi jednoznaczne skojarzenia.  Prośba "wyciągnij mnie ze mnie" to wołanie o ratunek przez destrukcję. Podmiot chce zostać oddzielony od swojego cierpienia, nawet jeśli ceną jest brutalne "wyciągnięcie". To paradoks: aby ocalić "mnie", trzeba to "mnie" wyrwać z ciała.

Zakończenie wiersza przynosi smutną puentę. Po całym procesie "dosięgania" i "wyciągania", na końcu nie ma ptaka (duszy,życia). Zostaje tylko puste gniazdo. To symbol porzucenia lub ostatecznego dowodu na to, że nadzieja (ptak) dawno odleciała. Końcowe "puste gniazdo" zostawia dotkliwe poczucie straty i osamotnienia, którego nie da się już wypełnić.

Moje iskry nadziei: podmiot liryczny nie jest sam, prośba o wyciągnięcie „mnie ze mnie” może być odczytana jako chęć transcendencji,

 

 

nie cofam ręki

widzę przez ciebie prześwit

na drugą stronę lęku.

 

wchodzę w to drzewo,

w puste miejsce po biciu,

gdzie chybocze się cisza.

 

nie pętlą, lecz palcami

rozplątuję twoje „mnie”.

nie bój się pustego gniazda -

 

to tylko dowód, że to

co w tobie żyło,

wreszcie potrafi latać.

[Gosława]

Po komentarzu Bereniki to ja nie śmiem nic dodać no może poza tym że bardzo mi się podoba

Smutny to wuersz i taki dotykający bardzo 

Pozdrawiam Czarku

[Charismafilos]

@Czarek Płatak dobry, szczery, sporo rozwiązań leży na stole. Zuch!

[KOBIETA]

@Czarek Płatak

 

oj Czaruś Czaruś :) potrafisz wzbudzić emocje, wśród kobiet ;) chyba tylko Czarusie tak potrafią;) 

buziaczki :)))

 

 

 

 

Sens lotu ptaka…

 

 

Obudziłam się tuż przed świtem

poruszona a przecież trwa

wiosenne przebudzenie.!?

 

Potrafisz oddać.? nieuchwytny moment, 

w którym światło zwycięża 

podrywając ptaki do lotu. 

 

Uniesione w przejrzystość 

bez granic i lęku czyste

istotą miłości szybowania. 

 

Podzielę dla nas całe lustro świata.!

Jednak musisz przestać wątpić.

Musisz przestać wątpić w sens lotu ptaka. 

 

 

[Nata_Kruk]

@Czarek Płatak... ... idzie po.. niego.. (śmierć.?) wewnętrzna pustka peela trochę przeraża. Dziura w piersi szepce podobnie, ale dostrzeżone drzewo może być oznaką - nadzieją na życie, pomimo...  że myśli chybotliwe.
W końcówce prośba, do kogoś bliskiego (?) wyciągnij mnie z tej matni. Tak mi się czyta. 
Mocna, smutna i życiowa treść.

[Wiechu J. K.]

@Czarek Płatak Czekałem na taki wiersz długi czas. 5+ i jeszcze więcej. :)))