notatki sroki

[Alicja_Wysocka]

ej, ptaszyno złotopiórka
czekam, jesteś, tak się cieszę
szkiełko cudne lub koralik
zawsze jakiś mi przyniesiesz.
wypatruję pod jaworem
ganiam myślą po błękitach
raptem patrzę, jest znalazłam
chyba dla mnie, lecz nie pytam

 

ja z tych treli wiję wierszyk
każdą perłę biorę w dzióbek,
co się nada w drugiej zwrotce
albo w pierwszej, robię próbę
tu się świeci, tam znów błyszczy,
a tu miękki puszek, popatrz
nie wiem ptaszku skąd się wziąłeś
                   *   
podpisano zwykła sroka

 

 

Edytowane 20 Lutego przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)

[bazyl_prost]

fajne, jak moje wiersze trochę , zawsze coś znajduje, jakąś koncepcję, piszę i jest, tylko ja nie pisze z piekielnego nieba i sroka pewnie też nie

Edytowane 20 Lutego przez bazyl_prost (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

@bazyl_prostDziękuję, chyba muszę zajrzeć do Ciebie 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Skąd pomysł, piekielnego nieba? 

 

[bazyl_prost]

 z dzisiejszej pogody, taka nagła zmiana że boli głowa, ale nie chcę zatruwać ci twojego pułapu lotów

@Alicja_Wysocka

[Migrena]

@Alicja_Wysocka

 

wiersz uroczy jak to zawsze u Ciebie Alu.

 

ale ja o sroce.

 

to pica pica.

 

z łaciny.

 

absolutna rekordzistka ptasiej inteligencji.

 

to ona jako pierwszy ptak świata zdała test lustra.

 

Ty ją uhonorowałaś wierszem.

 

brawo !

 

 

[iwonaroma]

Jesteś mistrzynią lekkich rymowanych wierszy :)

Mam nadzieję, że zbytnio rączek i mózgu nie wysiliłaś ;)

i jednak przy pisaniu dobrze się bawiłaś:)

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka

 

Czytając ten wiersz, od razu się uśmiechnęłam - to chyba najszczersze i najradośniejsze ars poetica, jakie znam. Ta scena wypatrywania pod jaworem, ganiania myślą po błękitach - to przecież każdy twórca w stanie oczekiwania na natchnienie. I ta erupcja radości, kiedy przychodzi - "raptem patrzę, jest"!

Zachwyca mnie lekkość tego wiersza, jego muzyczność ("ej ptaszyno złotopiórka"), ale jednocześnie kryje się w nim głęboka prawda o tworzeniu. Poeta rzeczywiście jest jak sroka - zbiera z rzeczywistości "szkiełka" i "koraliki", próbuje ich połysku w różnych miejscach wiersza ("tu się świeci, tam znów błyszczy"), czasem dorzuci coś miękkiego dla równowagi. Nie wszystko musi lśnić, prawda?

A to "nie wiem ptaszku skąd się wziąłeś" - czyż nie o to właśnie w tworzeniu chodzi? O tę tajemnicę, skąd przychodzą słowa, obrazy, dźwięki? I ta fałszywa skromność w podpisie - "zwykła sroka" - kiedy wiersz sam w sobie jest dowodem, że zwykłość potrafi stworzyć coś niezwykłego. Cudowne!

[Gość vioara stelelor]

@Alicja_Wysocka Uroczo o natchnieniu poetyckim.

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97Bereniko, jak Ty rozwiniesz te swoje poetyckie skrzydełka, to hen wysoko wzlatujesz w niebo, dziękuję. Do wierszy znoszą mi co niektórzy właśnie koraliki, piórka, świecidełka, a ja sobie z tego otwieram sklep jubilerski, pozdrawiam 

 

@iwonaromaDziękuję pięknie. Nie było tak trudno, do 4 i do 8 jeszcze liczę :)

 

@vioara stelelorOd Ciebie Vioara - to komplement, przypinam go jak broszkę.

Widzisz, kolejna błyskotka, która mnie cieszy :)

Edytowane 20 Lutego przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)

[Gość vioara stelelor]

@Alicja_WysockaZostaw czasem tej ptaszynie jakiś orzeszek, albo jagódkę pod tym jaworem, coby się krzynkę posiliła. Bo zima jeszcze, i jak zamarznie gdzieś w lesie ze świecidełkiem w dziobie, to nie doleci... ;)

[Alicja_Wysocka]

@vioara stelelor

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 A staram się, nie wiem czy wystarczająco, i jeszcze pięknie mi śpiewa :)

 

 

Dziękuję Jacku, nie wiedziałam :)

@MigrenaZaciekawił mnie test z lustrem, znalazłam to:

Test lustra został wymyślony w roku 1970 na uniwersytecie w Albany przez psychologa Gordona Gallupa. Polega on na umieszczeniu kolorowej kropki na ciele zwierzęcia w takim miejscu, że jest ją w stanie dostrzec tylko w lustrze. Jeśli po skonfrontowaniu z lustrem zwierzę usiłuje zetrzeć kropkę to znaczy, że rozpoznaje swoje odbicie, czyli pozytywnie przechodzi test. (...) sroka zalicza test lustra szybko i bezbłędnie: gdy tylko zobaczy swoje odbicie w lustrze – natychmiast przystępuje do usuwania kropki przyklejonej do upierzenia na jej gardle.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Alicja_Wysocka]

@piąteprzezdziesiąte, 

 

@Leszczym,  dziękuję :)

[Nata_Kruk]

@Alicja_Wysocka... Ala wiersz w Twoim stylu, uroczy, po prostu... :)

[Alicja_Wysocka]

@Nata_Kruk , @Rafael Marius, dziękuję  :)

[Jacek_Suchowicz]

przyfrunęłaś tu na forum

w dziobku wierszyk nam przyniosłaś

lekki niczym twoje piórko

i radosny jak ta wiosna

te błyskotki sobie daruj

ja uwielbiam twoje rymy

więc rymami wszystkich czaruj

wiersze napisz każdy inny...

 

Pozdrawiam

[[email protected]]

@Alicja_Wysocka A ta sroczka,
                                to... Wysocka!
                                Że Alicja to już wiecie,
                                po cholerę się tak drzecie!

Miłej soboty Alu.

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jacku, wiem jak kochasz rymy

przylatujesz jak po słodkie

każdy wersik oblizujesz,

gdy smaruję uszy miodkiem

 

może znajdę jeszcze kiedyś

jaką fuchę przy cukierni

- lecz ostatnio ktoś stalówkę

nieumyślnie mi wyszczerbił

 

I też dobrze i mniej nudno,

i ciekawiej gdy bez przerwy

wymęczonych kaligrafią

trochę rzadziej będę gnębić

 

:)

[Alicja_Wysocka]

@[email protected]

 

Grzegorzu, 

 

jeśli jedna - smutek wróży

dwie - radości pełne dni

trzy - to dziewczę urodziwe

cztery -  chłopiec ci się śni

pięć - da srebra cały dzbanek

sześć - przyniesie złota moc

siedem - tajemnicę kryje

w najstraszniejszą ciemną noc

 

:)

[[email protected]]

@Alicja_Wysocka Ósma... a to już inflacja,
                                 kracze, a na oknie sraczka.

Alu przerabiam to co jakiś czas. Miłej niedzieli.

[Christine]

@Alicja_Wysocka

 

Uwielbiam tę srokę-poetkę! Zbieranie błyskotek na wiersz - idealna metafora tworzenia. I ta radość z każdego znaleziska.

Piękny wiersz! :) Pozdrawiam.