Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Czarek Płatak

 

Twój wiersz przypomina mi fotografię o bardzo małej głębi ostrości - postać jest rozmyta, widać tylko kontury, a najważniejsze dzieje się „pomiędzy” słowami. Tytułowy „brak” może oznaczać  brak granic między „ja” a „światem” lub po prostu brak tej drugiej osoby, którą próbuje się odtworzyć z zapachu i wilgoci nocy.

To nastrojowa i piękna  liryka.


 


 


 

Gość vioara stelelor
Opublikowano

@Czarek PłatakUrzekła mnie tak opisana zmysłowość, która jest jedynie przędzą zawieszoną wśród elementów otaczającej peela przestrzeni :)

Opublikowano

@Czarek Płatak mnie zauroczył ten zmierzch snujący się do północy...Ta potrzeba chłonienia zapachu drugiej osoby tak subtelnie i z nostalgią zarazem pokazuje tęsknotę. Wymownie zobrazowana cisza...ona właściwie przenika na wskroś. Wiersz piękny!

Opublikowano (edytowane)

@Czarek Płatak

bardzo fajne pozwoliłem swojej wizji troszeczkę poszaleć za co przepraszam

 

spałem na koszuli na cieniutkiej warstwie 

subtelnego chłodu kiedy wpadłaś na mnie 

 

zmierzch aż do północy pośród drzew się snuł

bo chciał przejść zapachem i wilgoć ich wchłonąć

czaił się by zabrać do zaświatów wrót 

roztrwonić w przestrzeni gwiezdnej zanim spłoną

 

jestem eteryczny póki mgła mnie wdycha 

i do kiedy cisza głos kroi na wskroś 

 

:)

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Gosława dziękuję. Staram się :)) 

@bazyl_prost czasem same się stawiają 

@KOBIETA miło mi. Ukłony :)) 

@vioara stelelor warto pisać dla takich komentarzy :))

@Marek.zak1 tak, też chyba najbardziej lubię w tę nieokreśloność skręcać.

Pozdrawiam Marku! 

@Mitylene dziękuję. To ja biorę w siebie te słowa i chyba z rozpędu machnę coś w podobnym stylu. 

@Waldemar_Talar_Talar dzięki. Fajnie, że zwracasz na nią uwagę. 

@piąteprzezdziesiąte to się bardzo cieszę 

@Jacek_Suchowicz fajnie wyszło. Dziękuję 

@Andrzej P. Zajączkowski @wierszyki @Rafael Marius @Leszczym

 

dziękować 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew @Berenika97 Kromka chleba naszego powszedniego muśnięta wierszem  ...   Dziękuję, pozdrawiam. 
    • @Gra-Budzi-ka   Bardzo dziękuję!  To ogromny komplement! :) Miło, że wiersz wywołał takie skojarzenia - szarość i mgła to chyba uniwersalny język na opisanie tego stanu między jasnością a mrokiem. Serdecznie pozdrawiam. :)  @andrew   Bardzo dziękuję!  Podoba mi się ten kontrast - u mnie szarość i chłód, u Ciebie ogień, który jednak wraca. Miło, że wiersz stał się dla Ciebie punktem wyjścia do tak pięknych strof. :)  Serderdecznie pozdrawiam. :)  @Benjamin Artur   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za tak wnikliwy komentarz - to piękne,że wyłapałeś właśnie ten obraz, na którym najbardziej mi zależało. Pozdrawiam serdecznie! :)  @Radosław   Bardzo dziękuję! To bardzo miłe, że właśnie puenta zwróciła Twoją uwagę. Dla mnie też jest kluczowa dla całego wiersza. :) Serdecznie pozdrawiam. :)  @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję!  Świetna jest   ta zwięzła riposta - trafia w sedno.:) Serdecznie pozdrawiam. :)  @Poet Ka   Bardzo dziękuję! Dziękuję za tak wnikliwą i trafną analizę. Cieszę się, że dostrzegłaś nie tylko warstwę obrazową, ale i tę myśl o obojętności natury.  Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • @Sylwester_Lasota   Fajne! Już wiem, skąd się wziął wiersz wcześniejszy o spódniczkach. :)))   Niedługo będziemy tęsknić do naturalnych głosów, bo mam wrażenie, że trochę dużo jest podobnych "dzieł" z AI.  
    • Zaradna kobitka. Brawo się należy. Śmiem twierdzić, że takie orzechy są pod każdą szerokością i niezależnie od stanu na koncie. A z drugiej strony: na profilu "Jak to ogarnąć" są poligloci z Paryża - 6 języków, ogłada i inteligencja. A nocleg pod mostem i flaszka na dzień, ciuchy z zapomogi. Twardy orzech, jak się z bezdomności wykaraskać. Skrzydła orła nie pomogą. Fajny tekst, bb
    • @Leszczym   Sztuką życia jest nie tylko celnie strzelać, ale też wiedzieć, kiedy z premedytacją wypuścić strzałę w pustkę. Dziś  pudłowanie w bezsensowne cele to absolutnie niedoceniana umiejętność.  Obyśmy zawsze mieli odwagę chybiać tam, gdzie nie warto trafiać. :)   Bardzo mądre słowa.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...