Wiersz

[Berenika97]

Pisałam wiersz. Wyszedł bez słowa. 

 

xxx

 

Nie wrócił. Zabrał ze sobą przecinki i wszystkie niedopowiedzenia, zostawiając mnie z białą kartką.

Podobno widzieli go w kawiarni dwie ulice dalej, jak przymila się do kogoś, kto ma odwagę postawić kropkę tam, gdzie ja się waham.

 

 

 

 

Edytowane 8 godzin temu przez Berenika97 (wyświetl historię edycji)

[bazyl_prost]

słowa , można zacytować "długość dźwięku samotności" ale to za długie

Edytowane 7 godzin temu przez bazyl_prost (wyświetl historię edycji)

[iwonaroma]

@Berenika97 obraził się? ;)

Może wiersz nie chce być tylko pisany ale też natchniony...

 

Fajna miniaturka, można różnie interpretować 

 

 

[Berenika97]

@iwonaroma

 

Bardzo dziękuję! :)  Muszę to sprawdzić. :) 

@bazyl_prost

 

Dziękuję! Można, ale czasami nie wychodzi. ;)

[Marek.zak1]

@Berenika97 Znowu można różnie odczytać, bo wyjść to opuścić, ale też się udać się. Mamy tu oksymoron, bo wiersz bez słów nie istnieje, a też nie może sobie wyjść, ale udać się może, tutaj, bez zbędnego słowa, albo tez wyszedł i może wróci:). Pozdrawiam . 

[Berenika97]

@Marek.zak1

 

Bardzo dziękuję!  To zabawa z idiomem "wyjść bez słowa".  Ale Twoja analiza jest fascynująca. :) Pozdrawiam. 

[Leo Krzyszczyk-Podlaś]

tak mak, kiedy ranek unosi mi poiwieki. jeszcze pamiętam, że był, ale jak i którędy to już za siedmioma...!

[piąteprzezdziesiąte]

@Berenika97

Fajnie, że rozbudowałaś, choć mini też było ciekawe :)

[Berenika97]

@piąteprzezdziesiąte

 

Bardzo dziękuję! :) Pozdrawiam. 

@Leo Krzyszczyk-Podlaś 

 

Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :) 

@Christine Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :))) 

@Rafael Marius  Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :) 

[Leo Krzyszczyk-Podlaś]

@Berenika97 pozdrawiam również! :)

Edytowane 1 godzinę temu przez Leo Krzyszczyk-Podlaś (wyświetl historię edycji)