Kartka z pamiętnika

[Berenika97]

Znowu sięgam po długopis,
jak po jedyną rzecz,
która mnie jeszcze nie ucisza.

 

Jego słowa nie płyną -
one osiadają -
brudne jak popiół

po czymś, co kiedyś

było światłem.

Chciałabym mu je oddać -

wszystkie naraz,

niechby rozdarły powietrze,

niechby wreszcie przestały

rozrywać mnie.

Ale gdy otwieram usta,
widzę jego pewność -
że jestem już tylko

przeczytaną księgą.

I wtedy język zamiera -

jakby znał już wynik

rozmowy.

Nawet gdyby słowa

wyszły z gardła,
pełzłyby powoli,
ostrożnie jak ranne zwierze

to i tak umarłyby po drodze.

On już mnie nie słyszy -
może nigdy nie słyszał.

Piszę więc tutaj,

na kartkach,

które nie odpowiedzą,

nie zranią,

nie odwrócą się plecami.

To nie jest list,
który ma przeczytać.
To list, który pozwala mi oddychać.

[lena2_]

Podobno przelewanie slow na papier ma działanie terapeutyczne...niechby pozwoliły chociaż na spokojny oddech:) jak zwykle czytam  z podziwem:):)

[Lenore Grey]

@Berenika97 Wiersz można czytać jako manifest twórcy, świetny

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[hollow man]

@Berenika97

Sytuacja peelki jak z opisu związku pustego. Bardzo poruszająca - ciche cierpienie, którego świadkiem jest pamiętnik (no i my teraz).

Ciekawe jak sytuacja wygląda 'z drugiej strony wiersza'. Co do powiedzenia miałby On.

[andrew]

@Berenika97

...

pokoloruj swój świat na nowo

 

nie podawaj się tym którzy 

cię zranili nie doceniają 

nie rozumieją 

 

zaufaj Panu powrócić do niego 

a on Cię nie zostawi samego 

jesteś jedyny niepowtarzalny 

duplikatu nie ma 

 

odnajdziesz się

nie tylko dla siebie 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Marek.zak1]

Ciekawy, poruszający wiersz. Jeden temat, to jak pamiętnik, czy słowo pisane, wiersz potrafi złagodzić przeżywane bóle i cierpienia. Drugi to meritum, czyli rozpad związku, czy bliskości, jeśli ona w ogóle kiedyś była. Przeczytana księga, która się odkłada. Tutaj także jestem za tym, żeby dowiedzieć się, co myśli druga strona, bo zapewne jej spojrzenie jest inne.

Pozdrawiam serdecznie. 

[Berenika97]

@lena2_

Serdecznie dziękuję! 

Bardzo dziękuję za Twoje słowa! Masz rację - pisanie naprawdę pomaga. Pozdrawiam. :) 

@Lenore Grey 

 

Bardzo dziękuję!  Pozdrawiam. :) 

@hollow man

Bardzo dziękuję! 

Serdecznie dziękuję za tak przemyślany komentarz! "Druga strona" to fascynująca perspektywa - czasem sama się zastanawiam, jak to wszystko wygląda z tamtej strony. Może się skuszę . :) Pozdrawiam. 

@andrew Bardzo dziękuję!

 

Bardzo dziękuję za te piękne słowa! Pozdrawiam. :) 

@Marek.zak1

 

Bardzo dziękuję za tak wnikliwą interpretację! Rzeczywiście, poruszasz tu dwa ważne wątki - terapeutyczną moc pisania i samą istotę związku, który może być różnie odczytywany przez obie strony. Masz rację, druga strona pewnie widziałaby to wszystko inaczej. :) Pozdrawiam. :) 

[Berenika97]

@Leo Krzyszczyk-Podlaś  @huzarc   Bardzo dziękuję!  Sedecznie pozdrawiam! :)

[hollow man]

@Berenika97

Zastanów się czy jesteś gotowa.

To może być ciemna ścieżka w głęboki las.

[Berenika97]

@hollow man

 

Doceniam ostrzeżenie. Ale czasem warto zejść na tę ciemną ścieżkę - prawda bywa tam, gdzie nie pada światło. Zobaczę, dokąd mnie zaprowadzi. :)

[hollow man]

@Berenika97

Zuch Dziewczyna!

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Piszesz o rozpadzie więzi między bliskimi. Obraz słów pełznących jak ranna zwierzyna, która i tak umrze przed dotarciem do celu, świadczy o końcu komunikacji. W takiej sytuacji pisanie bywa jedynym sposobem na to, by nie udusić się we własnym milczeniu. Bardzo piękny tekst i bardzo smutny!

 

 

Pozdrawiam

[Charismafilos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Berenika97 piękne i smutne zarazem. 

Znam ból niemożności dotarcia do drugiego człowieka... Mawiają: Twoja wolna wola jest granicą mojej bezsilności.

ale i tak - odwagi :)

[bazyl_prost]

@Berenika97 trochę jak trolformel