matrioszka

[hollow man]

jak koncepcja
warstwowej budowy osobowości
ilekroć coś ujawnisz
wiesz że to nie wszystko
nie cała prawda

 

schodzisz
do coraz niższych
poziomów materii
docierając
do niepodzielnej
mandali

[bazyl_prost]

fajne, mandala materii, dzieło wirujących pająków

[hollow man]

@bazyl_prost

Dzieło Przybyszów Którzy Zainfekowali Nam Świadomość.

[bazyl_prost]

@hollow man nie raz takie klocki

Edytowane 12 godzin temu przez bazyl_prost (wyświetl historię edycji)

[Magdalena]

Zeszłam i jestem 

Pomiędzy niczymi

Nićmi niczego nie 

Znać

Znać że się za długo szło

Ciemno, czekaj czekaj...

Jakieś głosy, Leśmiana?

Babie Doły

i samotne w samotności

spotkania

 

 

[hollow man]

@Magdalena

Moje Miejsce Magiczne.

[Magdalena]

Dobry tytuł na wiersz

[tie-break]

@hollow man Ogry mają warstwy:) (Shrek - jeden z moich ulubionych wielowarstwowych filmów).

Też mam w szufladzie wiersz o podobnym tytule:) Matrioszki to ciekawe obiekty. Interesujące  wydaje mi się zagadnienie, czy ta ostatnia najmniejsza jest prawdziwą jaźnią, czy jest pusta w środku.

Edytowane 10 godzin temu przez tie-break (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

@hollow man
Te „warstwy” to wszystko, co da się nazwać, odsłonić, zdjąć:
role, maski, narracje o sobie, nawet emocje i przekonania.
Mandala to nie kolejna warstwa,
ale rdzeń, który nie jest podzielny.
Nie da się go rozłożyć na części, nie da się go oddzielić od reszty „ja”.

Jak wzór który porządkuje chaos 

[hollow man]

@tie-break @Alicja_Wysocka

Zapytałem 6-latka jak sądzi jak zbudowany jest Wszechświat.

Odpowiedział: "To musisz sobie wyobrazić taką ogromną kulę, której centrum jest wszędzie, a obwód - nigdzie" ;)

I teraz się zastanawiam czy tego samego nie możnaby powiedzieć o jaźni jako centrum i obwodzie psychiki.

[bazyl_prost]

@hollow man @tie-break to wiele wyjaśnia

[hollow man]

@Magdalena

moje magiczne miejsce

 

zamyka się w kryształku soli
w źdźble poruszanym wiatrem
na pustej plaży pod koniec stycznia
byłem dzisiaj 
na starych śmieciach mojej młodości 

[tetu]

Pierwsza strofa na cebulę, ale inaczej nie dotrzesz:) 

Druga — Psychologiczno-filozoficznie. Jungowsko. 
Uporządkowanie wewnętrznego chaosu, a może nieskończony labirynt? Pozdrawiam. 

[Berenika97]

@hollow man

Wiersz operuje na przecięciu psychologii głębi i metafizyki, tworząc obraz samopoznania jako niekończącej się podróży w dół.

Kluczowa jest ta świadomość -"ilekroć coś ujawnisz wiesz, że to nie wszystko nie cała prawda". Każde odkrycie własnej natury okazuje się tylko kolejną warstwą, nigdy rdzeniem. To pesymistyczna (lub realistyczna?) wizja introspekcji - nie ma dotarcia do "autentycznego ja", jest tylko nieskończone schodzenie.

Początek ("koncepcja warstwowej budowy osobowości") brzmi  psychoanalitycznie - przywołuje Freuda, Junga. Ale ruch wiersza prowadzi "do coraz niższych poziomów materii" - co sugeruje przekroczenie psychologizmu w stronę ontologii, fizyki, może nawet mistycyzmu.

Finał - "niepodzielna mandala" - jest wieloznaczny. Mandala to symbol całości, jedności, świętej geometrii. "Niepodzielna" sugeruje dotarcie do czegoś fundamentalnego, atomowego. Ale czy to triumf (znalezienie centrum), czy kolejna iluzja? Czy mandala to odpowiedź, czy może następny poziom złudzenia - schematyczny wzór zamiast żywej prawdy?

[Charismafilos]

@hollow man ostatnia matrioszka najczęściej jest... pusta w środku, albo jednolicie ulana... zamknięta w sobie? :)