zwierzenie

[Alicja_Wysocka]

 

spójrz, niby niebo mam ponad sobą

katedry drą moje skrzydła,

bezkształty lęku strzępione zimnem

baletmistrz wiatr mnie usidla.

 

ale przy tobie ufność gołębią

swym spopielanym zdumieniem.

zmieszczę się w dłoniach, gdy je roztulisz

w synogarlicę przemienię.

 

po chwili w niebo twych oczu patrząc,

to drugie uznam za marne,

wszystko dlatego, że nakarmiłeś

obłaskawieniem jak ziarnem

 

-----------------

 

Inspiracja: „Spóźnieni kochankowie” Williama Whartona - historii o Mirabelle i Jacku,

o codziennym karmieniu gołębi, powolnym rodzeniu się zaufania

i o chwili, w której miłość na moment przywraca światło w oczach.

 

 

Edytowane 20 Stycznia przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)

[Gość vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O ile pamiętam, ta kobieta, gdy wreszcie udało jej się zobaczyć swojego ukochanego, umarła.

Tak, jakby prawdziwe szczęście zawsze musiało się wymykać, może po to, aby człowiek nie popadł w pychę?

Niektórzy przychodzą po miłość jak po swoje, i mają wszystko.

Inni otrzymują ją, i marnują, niszczą, nie umieją docenić.

A na końcu przychodzą ci, którzy usiłują te zgliszcza jakoś posklejać i płacą własną bezradnością, bezsilnością za to, co zrobili ci przed nimi.

Mimo wszystko jednak miłość jest czymś, co warto przeżyć, nawet za późno...

Edytowane 20 Stycznia przez tie-break (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka

Piękny wiersz o przemianie przez miłość, przez obecność kogoś, kto daje poczucie bezpieczeństwa. Uderza mnie kontrast między tym "niby niebem" z pierwszej strofy- pełnym zagrożeń, ostrych katedr, „bezkształtów lęku" - a ciepłym, intymnym niebem „twoich oczu" na końcu.

Piękna jest ta przemiana z ptaka ranionego przez katedry w synogarlicę, która mieści się w cudzych dłoniach - to obraz niezwykłej delikatności i oddania.

A słowo „obłaskawienie" niesie w sobie całą czułość świata.

Wiersz który pokazuje, że czasem jedno niebo trzeba zamienić na drugie - to małe, ale prawdziwe.

[Alicja_Wysocka]

@tie-break @infelia, @tie-break - dzięki dziewczyny 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie pamiętam wszystkich szczegółów, dawno temu czytałam tę książkę

ale chyba jest już film, muszę sprawdzić, bo to ważne. 

Ha, kiedyś napisałam, że jak umrę, to nie na starość, tylko z miłości do poety, bo takie piękne wiersze pisał - i chcę to na nagrobku :)

Ładnie powiedziane :)

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97 Bareniko, Twoje komentarze są jak poezja, dziękuję :)

[Alicja_Wysocka]

@Rafael Marius, dziękuję :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - pięknie - 

                                      Pzdr. usmiechem.

[Alicja_Wysocka]

@Waldemar_Talar_Talar Wzajemnie, Waldemarze :)

[Christine]

@Alicja_Wysocka   Piękny wiersz! Jak dużo w nim zaufania i jeszcze więcej miłości. A na nią nigdy nie jest za późno. Pozdrawiam. :)

[Alicja_Wysocka]

@ChristineDziękuję. Wiesz, usłyszałam w TV takie zdanie:

Starość nie chroni przed miłością, ale miłość chroni przed starością, 

więc chyba tyle w temacie, pozdrawiam :)

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 21 Stycznia przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

@Łukasz Wiesław Jasiński,  dziękuję.

[Alicja_Wysocka]

@KOBIETA Dziękuję KOBIETO, masz może jakiś imię? , bo tak jakoś... 

Nie musi być prawdziwe, pozdrawiam :)

 

 

@KOBIETA 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Alicja_Wysocka]

@KOBIETADziękuję Dominiko :)

[Alicja_Wysocka]

@Rafael Marius, dziękuję 

[Alicja_Wysocka]

@petros, dziękuję bardzo :)