Sycylijska melodia

[j.renata]

czyli afro-europejskie płyty zmysLOVEgo etnicznego wulkanu

Niedzielne, letnie popołudnie przesiąkło samotnością, a może tylko wilgocią, która bez pytania wdarła się na długo przed zapowiadanym oberwaniem chmury. Deszcz był już potrzebny, a wręcz konieczny, gdyż ostatnie przelotne opady nie zapewniły dostatecznej wilgotności, a spragniona ziemia wyschła na pył. Najmniejszy powiew unosił wzburzone tumany i tylko tu, wewnątrz wilgoć rozgościła się na dobre.

///-Zapewne to wina źle wykonanej izolacji fundamentów- pomyślałam -
„Wilgoć jest bardzo niebezpieczna i powoduje wiele szkód:
-osłabienie izolacji cieplnej, czyli zimno;
-niszczenie muru spowodowane ciągłym kontaktem z wodą;
-rozwijanie się grzybów i pleśni, których obecność może powodować choroby alergiczne, choroby układu kostnego, oddechowego, skóry, a czasami zwiększają możliwość wystąpienia chorób nowotworowych.”

Czarna wizja śmiertelnej choroby zawisła pod MOIM dachem, a właściwie w fundamentach, tej -niewidocznej, ukrytej pod ziemią -części, od której zależy jakość całej budowli. Niestety ta sama woda, która daje życie, potrafi je zatruć, zniszczyć, a nawet odebrać. Jeśli chodzi o fundamenty, to należy się od niej skutecznie odciąć.
Dobrze że dach szczelny, jeszcze by weszła na głowę, tzn. polała się; a jeśli o polewaniu, to niech się leje...Marsala. Nie ma nic lepszego na zmarznięte ciało od kieliszka dobrego wina ///

Ułożyłam się wygodnie na obitym bordowym welurem szezlongu i okryłam miękkim pledem. Wiercąc się chwilę, utworzyłam ciasny kokon; tego właśnie potrzebowałam, aksamitnego dotyku ciepła. Uwolniłam tylko rękę, by sięgnąć po szklankę i z barbarzyńskim pośpiechem wypiłam jej zawartość, bezczeszcząc sycylijskie sacrum. Nie byłam w stanie delektować się smakiem tej winnej doskonałości, ani celebrować chwili, a ta, wyjątkowo urokliwa i nastrojowa...byłaby kosztowana, jednak nie tym razem. Chciałam zagłuszyć cudowne dźwięki bębniących kropli deszczu, a one coraz bardziej natrętnie dzwoniły w uszach, w ciele, przechodząc przez nie zimnym dreszczem. Wmawiałam sobie, że to tylko zimno, i, przejdzie za chwilę, jeszcze tylko mały łyczek i będzie ciepło, a ta muzyka, to tylko szum, szum tego wina; czemu zamiast ogrzewać szumi, tak bajeczną kpiną. Dlaczego, gdy już nie chcemy nic czuć, stajemy się jeszcze bardziej wrażliwi, a wprawione w drżenie zmysły melodyjnie grają w nas, jak na harfie.
Tysiące razy wmawiałam sobie, że to TYLKO szum;
i nic, wciąż odczuwałam te boskie dźwięki, jak alchemiczną miksturę, łagodnie wypełniającą głębie mojego jestestwa.
-Plum plum, plum plum- boska doskonałość, czemu właśnie teraz?
W końcu się poddałam, poczułam miłe rozluźnienie; ręka z coraz większym trudem sięgała po szklankę, która stawała się coraz cięższa i cięższa. Nagle ktoś zapukał do drzwi. Wstałam i poszłam w ich kierunku
-To Porta Felice - Bramy Szczęścia- usłyszałam, i zobaczyłam, jak się otwierają, ukazując nowy nieznany świat. Port pełen krzątających się mężczyzn, składających podziękowania towarzyszkom morskiej tułaczki; robią to zdecydowanie i czule i choć wykonują to codziennie, nie wygląda na rutynowe czynności, a powolny rytuał, dokonywany z niezwykłą atencją, w skupieniu, jak rodzaj misterium adoracji. Łodzie noszą damskie imiona: Ornella, Stella, Rina; Pogodzone ze swoim losem, stare, lecz zadbane z wdziękiem unoszące się na wodzie, łagodnie kołysane muśnięciem fal.
-Jeszcze wczoraj były kapłankami Afrodyty, którym marynarze przynosili jedzenie i miłość- znów usłyszałam ten głos – pielgrzymujący -oddając się miłosnym igraszkom- zyskiwali przychylność Afrodyty, która zajmowała Zeusa nową miłosną aferą, a wtedy morze uspokajało się, bo sztormy były oznaką znudzenia.
Od wieków nic się nie zmienia, to znaczy zmienia się w ten sam sposób.
Znów poczułam drżenie. Ktoś szeptał tajemnicze zaklęcia, czułam fale gorąca rozpływające się od wewnątrz i dreszcze pokrywające zimnym dotykiem powierzchnię rozpalonego ciała, by zaraz wniknąć w głąb nagłym skurczem, co ruch wstrzymuje od środka, wchłaniając boską energię, kumulując każde jej następne dostarczenie, tak szybkie i mocne...przyśpieszenie; alchemicznej reakcji spowijając łańcuchem, zwiastując dziko, groźnym brzmieniem...tuż przed...

„wybuchem grozi- od roku uśpiona –Etna- zaktywizowała się serią wstrząsów sejsmicznych. Naukowcy twierdzą, że wulkan stał się coraz mniej przewidywalny, a zmiany jej charakteru, wiążą się z położeniem –na granicy europejskiej i afrykańskiej płyty kontynentalnej.”

Obudził mnie podniesiony głos lektora; zdezorientowana mieszanką sennych marzeń, po chwili zdałam sobie sprawę, że przegapiłam zaznaczony program o Sycylii. To nic, polecę tam pod koniec lata.

[piotr_boruta]

bardzo ładna ta melodia.

[j.renata]

dziękuję, Piotrze

[Leszek_Dentman]

Romantyzm (może reumatyzm) budowlańca?
Miły, ciepły tekst, tylko po jaką cholere te dywagacje na temat fundamentów?
Co innego, gdybyś napisała o fundamentach miłości, wiary, nadziei...\\\ \\\

[aksja]

zgadzam sie z Leszkiem - o fachowości fachu niepotrzebie- ale to twoja refleksja.
nastrojowe to, deszczowe a zarazem cieplutkie, lekki stan uspienia i ciekawy rozbior na czynniki pierwsze twoich uczuć
pozdrawiam

[j.renata]

hehe,
myślicie, że jak w asfaltach siedzę, to ze zboczyłam...zawodowo
myślałam o tych wodach grunow/n/ych -rodzicielskich, od których lepiej się odciąć
ale, jak widać sama nie była pewna tego fragmentu -///myśle o ukośnikach///- więc ta część ostanie tymczasowo
dzięki za wizytę i komentarz
pozdrawiam
zawsze ciepło
zawsze sucho
zawsze pewnie

[aksja]

więc proponuję zmień ten fragment bo jest taka mozliwośc i jeszcze raz przeczytam
zapewne twoja refleksja ujęta poetycko nada jeszcze ciekawszy ton opowiadaniu
pozdrawiam

[Jay Jay Kapuściński]

jak zawsze niezwykle zmysLOVo,
lubię Cię czytać Renato.

[j.renata]

Aksjo
zmienię
/ciągle cuś zmieniam, głównie punkt widzenia/


dziękuję,
Jay Jay
ja Ciebie też
//buziaki//

[asher]

Widze, ze przygotowkapod wyjazd :)

Lezac na szelzlongu - modernizm po prostu.

[j.renata]

powiedzmy, że do -się oddalenia
hehe
i z tej właśnie pozycji -półleżącej, przeciągając z francuska /chaise longue/
wstrząśnięta, nie zmieszana, bo mieszać się mogą tylko al/chemicznie podobne związki
in this connection
niczym wyspa, choć zamotana w sieciach korzennych nut melodię
nucę /.../

[k.s.rutkowski]

no cóż,renatka jak zwykle bardzo kobieca i ani jej sie widzi choc na chwilę stać się męzczyzną. kolejny sonet prozą. kolysanka dla zmyslów po dwoch kawalkach jay jaya i kole ratunkowym leszka. dziwne, alecorazczesciej podobaja misie takie delikatne teksty. starzeje sie chyba.mamnadziejezesamniezmienietoru jazdy- na tym mi dobrze.a propos sycylii...wlasnie przeczytalem "sycylijczyka"m.puzo.pięknie ją opisał.

[j.renata]

stać się mężczyzną?
tak długo starałam się wyrwać z siebie te typowo męskie zachowania
podeptać i zmiękczyć obraz twardej i zimnej
do tej pory moja własna mama nie wierzy, że potrafię płakać i odczuwać ból
stać się mężczyzną? jestem nim, lecz tak trudno wciąż dźwigać ciężary za wszystkich innych
ale postaram się Cię zadowolić, pewnie znów wyjdzie mi na dobre
pozdrawiam