ten sam kamień

[hollow man]

może wydawać się dziwne 
że jeszcze tu siedzimy
popijając czekoladową herbatę 
która upewnia że na poziomie kwantowym 
niewiele jest rzeczy pewnych 
podobnie jak w nas 
a pociągi nie docierają
ze stacji A do stacji B 
wbrew spisanym równaniom

 

może to prawda

co mówią o elektronach i spinach
ucieczce galaktyk

ucieczce od siebie

język nie odda wszystkich wyrafinowanych znaczeń milczenia

gdy dziecko opuszcza głowę zaciska zęby
a ty boisz się że rośnie w nim ten sam kamień

 

który kazał mi rozbijać szyby i lustra

bo wszystkie pokazywały że ja jestem tylko ja
przyczynek do kłamstwa zawierającego wszystkie prawdy 
poza wskaźnikami zapadalności na choroby umysłu
poza statystyki samobójstw szczęśliwych społeczeństw
ponad codzienną blagę bycia aż do otwarcia czaszki
bo widzisz moje szaleństwo dostało nowe szaty

 

może kiedyś opowiem

jak działają znarkotyzowane szczury w skinnerowskich klatkach

czy śnią o kilometrach kanałów

albo dlaczego ranny jeleń skacze najwyżej
może to wszystko co jeszcze mam do powiedzenia

nie mówiąc nic

 

lecz wkrótce zdejmą nam opaski z oczu
świat przedstawi się nowymi imionami

 

 

Edytowane 17 Stycznia przez hollow man (wyświetl historię edycji)

[Magdalena]

,,gdy dziecko opuszcza głowę zaciska zęby
a ty boisz się że rośnie w nim ten sam kamień"

to jest dobre

[hollow man]

@Magdalena

No cóż... Chociaż coś...

... mi się ten najbardziej podoba:

może to wszystko co jeszcze mam do powiedzenia

nie mówiąc nic

[Magdalena]

@hollow man Pozdrawiam

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - ciekawe rozważania  -

                                                         Pzdr.

[Gosława]

Kolejny znakomity wiersz 

Mnie chyba też najbardziej uderzył fragment który zacytowała Magdalena 

Wstrząsający 

Ten kto doświadczył chłodu i poczucia odtrącenia przez najbliższe osoby przekazuje nieświadomie te obawy i lęki dzieciom 

Będę do tego tekstu wracać

[skasujeto]

średnio się czuję kompetentny mocniej sugerować, ale to poezja z potencjałem. Może jeszcze trochę redakcji i redukcji, ale na duży plus

Wszedłem na parę innych Twoich wierszy - jak dla mnie to działaj, pisz! :) 

[Berenika97]

@hollow man

 

Niepewność - ona przenika wszystkie poziomy istnienia. Od kwantowej nieokreśloności po niemożność prawdziwego porozumienia między ludźmi. Poruszające jest to napięcie między tym, co chcemy powiedzieć, a tym, co zostaje w milczeniu i świadomość, że być może właśnie w tym milczeniu kryje się coś ważniejszego niż słowa.

Obraz dziecka zaciskającego zęby, w którym widzisz ten sam „kamień" co w sobie, jest przejmujący. To lęk przed dziedziczeniem bólu, przed przekazywaniem dalej tego, co w nas złamane.

A ten ostatni wers - jak obietnica albo ostrzeżenie. Że może kiedyś zobaczymy jasno. Albo że musimy nauczyć się patrzeć inaczej.

[hollow man]

@KOBIETA

Och, lepiej tam nie idźmy... To jest ścieżka do dyskusji o wolnej woli, determinizmie, neurobiologii... Gdy się w to zaangażujesz, nie napiszesz paru wierszy... a Twoje wiersze są ciekawsze niż opowieści o Skinnerze i Pawłowie.

@Waldemar_Talar_Talar

Dziękuję, Waldemarze.

@Gosława

Tak, to taki przekaz, że trauma ciągnie się przez pokolenia. Dzieci w jakimś sensie spłacają długi rodziców. Dziękuję.

@skasujeto

Dzięki! Tak, wiem - możnaby polerować i ciąć. Ale gdy idzie taki flow, to później aż szkoda rezygnować z jego takiej surowości. Ale wiem o co Ci chodzi.

No i w ogóle dzięki za dobre słowo.

[hollow man]

@Berenika97

Cieszę się, że wiersz poprowadził Cię od zasady nieoznaczności Heisenberga przez niemożność komunikacji, dziedziczenie bólu, po niejednoznaczną nadzieję na samym końcu. Twoja aparatura emocjonalno-intelektualna - superczuła i świetnie skalibrowana.

 

[skasujeto]

@hollow man dużo lepiej jak ktos ma możliwość przycięcia i wydobycia pełnego dzwięku, niż jakieś puste kartki czy grafomania. Więc masz niezły punkt wyjścia, gdziekolwiek jesteś teraz. Tyle że praca zostaje

[Berenika97]

@hollow man   Bardzo dziękuję! Swojego czasu polubiłam fizykę kwantową a zwłaszcza pewnego fizyka :))) 

[hollow man]

@KOBIETA

Ja rozumiem jak działa terapia poznawczo-behawioralna i zdaje sobię sprawę z jej niepodważalnych zasług dla leczenia niektórych zaburzeń (obsesyjno-kompulsywne i lękowe na przykład). Ale to nie jest dobra terapia do borderline, dwubiegunówki, średnio sprawdza się w uzależnieniach... Bo działa na poziomie symptomu, a nie przyczyny. I wtedy jest ryzyko, że jednego symptomu się pozbędziemy, to pojawi się inny, bo podstawowy problem nie został ruszony.

 

 

Edytowane 17 Stycznia przez hollow man (wyświetl historię edycji)

[hollow man]

@skasujeto

Na spokojnie to traktuję.

Nie mam w obszarze lirycznym specjalnych ambicji, więc też ciśnienia nie łapię.

@Berenika97

A tak, tak - wspominałaś, że mężu naukowiec. Zrób mu radość i napisz o kocie Schrödingera, jeśli jeszcze tego nie zrobiłaś ;)

@KOBIETA

No, nie ma jednej terapii - trzeba jakoś rzeźbić w zależności od osoby, jej indywidualnej historii, dobierać może z różnych nurtów. Gdy do gabinetu przychodzi alkoholik w drugiej dobie abstynencji, to nie traktujesz go psychodynamiczną, tylko jedziesz prostymi technikami żeby wytrzymał. I na tym etapie tylko tak. Ale dobrze, gdy po ustabilizowaniu gościa, gdy osiągnie jakiś staż w niepiciu, aby dostał też inne propozycje żeby zająć się tematem głębiej, bo za chwilę wróci z tym samym albo jeszcze coś dorzuci.

Edytowane 17 Stycznia przez hollow man (wyświetl historię edycji)

[hollow man]

@KOBIETA

Tak właśnie zauważyłem, że masz ku mnie niejakie inklinacje

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Twe uwielbienie jest odwzajemnione.

Natomiast ja bym proponował żebyś jednak za wierszyk się zabrała. 

Tematu potrzebujesz?

Bardzo proszę:

Rene Margritte, Kochankowie

 

[hania kluseczka]

@hollow man  

 

wiersz bardzo dobry, jak to zwykle, u ciebie:P 

wielowątkowy 

 

nie mam żadnej wiedzy o terapiach, ale wydaje mi się że człowiek (nieobarczony chorobą psychiczną) najpierw sam sobie powinien zadać pytanie, co chce od życia, czy jeszcze mu się chce w nim uczestniczyć, czy chce już się staczać po równi pochyłej, czy może jeszcze wolałby powalczyć o siebie, każdy z nas (nieobarczony chorobą psychiczną) pewnie ma świadomość kiedy i jak doprowadza swoje ciało czy psychikę, do destrukcji i na jakim jest etapie, samozniszczenia ;) 

a jeśli ktoś postanowi sobie umrzeć np. zapijając się na śmierć, to i tak umrze i żadna 55a, jeszcze bardziej naukowa terapia ani najbardziej empatyczny, wyuczony, wczuwający się w swoją rolę ;) terapeuta mu nie pomoże:) 

 

ps. 

moje jabłuszko, spadło bardzo, bardzo daleko od jabłonki, na szczęście, nie zinternalizowało jej niezrównoważenie nadwrażliwych wzorców zachowań ;) 

[hollow man]

@hania kluseczka

Dziękuję.

Jest w tym co piszesz trochę racji.

Terapeuci opowiadają sobie taki dowcip:

- Czy terapeuta jest w stanie naprawić zepsutą żarówkę.

- Tak, pod warunkiem, że żarówka bardzo tego chce.

Terapeuta nie jest magikiem od technik, tricków i wiedzy tajemnej.

Pełni raczej rolę towarzysza w podróży dla kogoś kto tego towarzystwa chce i potrzebuje.

[hollow man]

@KOBIETA

Kobietka Kokietka. 

[Mitylene]

@hollow man niezmiernie ciekawy wiersz. Filozoficznie o życiu, w które zostaliśmy " wrzuceni" i teraz się rodzi pytanie przez kogo i kiedy otorzą się nam oczy...Najbardziej bolesne jest to, że funkcjonujemy w tych " sztywnych ramach" narzucanych nam od wieków...

[hania kluseczka]

@hollow man w sumie nie wiem w czym terapeuta jest lepszy od np. takiego dermatologa, przychodzisz do 10 różnych, z nawracającym, czerwonym swędzeniem na skórze i żaden z nich nie wie co to jest, tylko sobie strzelają w ciemno, za 300 zł. ( przypadek mamusi;)