Ona, on i wrzosy

[Gość vioara stelelor]

Dziękowała mu nieustannie za to, że po prostu jest.

On tymczasem myślał, jak pięknie wyglądałyby kobiety

z jej nieśmiałych wierszy, w organzach mgły

o piątej rano. Szukał śladu najmniejszego ruchu

wśród ufnie uśmiechniętych wrzosów, mijanych codziennie

po spacerze uzdrowiskowymi uliczkami.

Nie wiedział jeszcze, że to ona stanie się językiem,

w którym wybuchnie i będzie trwał jego świat.

Długie godziny dnia nurkowały w fioletowym upale. Wtedy

na nieskazitelnym niebie wypatrywał choćby jednej drobnej

chmurki, obietnicy zmian sięgających głębiej w przestrzeń

niż twarze wymyślane bez końca.

A ona, wśród setek rozproszeń, czasem gniewna, czasem

rozmarzona, czekała na słowa, jak na deszcz i zmoknięte ptaki.

 

sierpień 2025 r.

[Whisper of loves rain]

@tie-break To bardzo piękny i subtelny wiersz, który w poruszający sposób maluje obraz dwóch osób, które są blisko siebie, a jednocześnie żyją w swoich oddzielnych światach wewnętrznych.

 

[Gość vioara stelelor]

@Whisper of loves rain Serdecznie dziękuję za ciekawe rozwinięcie :)

[Kwiatuszek]

@tie-break Bardzo ładnie. Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Gość vioara stelelor]

@Kwiatuszek Bardzo się cieszę, że Ci się podoba. Pozdrawiam miło :)

[Stary_Kredens]

@tie-break bardzo romantyczne, czytałam z przyjemnością , chociaż tylko mi ten język tu nie pasował, jakoś nie tak mi się kojarzył, mało subtelnie przy całości wiersza 

Pozdrawiam serdecznie

kredens 

[Gość vioara stelelor]

@Stary_KredensRównież serdecznie pozdrawiam i dziękuję za czytanie :)

[violetta]

Ładne, Bóg ich prowadzi:)

[Gość vioara stelelor]

@violetta Na pewno tak, przecież On jest Miłością :)

[Alicja_Wysocka]

@tie-break To wiersz o świecie, który jeszcze nie ma języka, ale już wie, że będzie miał.
Wrzosy, sanatoryjna codzienność, upał i brak chmur – wszystko tu jest zawieszone między „już” a „jeszcze nie”.
Najbardziej porusza mnie to napięcie: on wypatruje znaku zmiany, ona czeka na słowa jak na deszcz.
Dwie samotności, które jeszcze się nie znają, a już za sobą tęsknią.

Tak odczytuję. 

.

[Gość vioara stelelor]

@Alicja_WysockaBardzo ładna interpretacja, dziękuję serdecznie :)

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

W punkt :)

[violetta]

@tie-break ja jestem zakocha w Jezusie doszczętnie, dzień zaczynam od czytania:) teraz na modzie ewangelia Jana:)

[Berenika97]

@tie-break

Piękna asymetria początku - ona dziękowała "za to, że po prostu jest", on myślał o kobietach z jej wierszy. Ale ten zwrot: "Nie wiedział jeszcze, że to ona stanie się językiem, w którym wybuchnie i będzie trwał jego świat" - to moment, kiedy wiersz przestaje być o mijaniu się, a zaczyna być o nieuchronności.

[Gość vioara stelelor]

@Berenika97 Dziękuję za piękny odczyt wiersza. :)