Cisza rośnie

[Andrzej_Wojnowski]

Obiecałaś, że do końca - że po grób,
dwa oddechy, zawsze razem uczuć cud,
wspólne cele, ciągle głośno, u stóp świat

lecz po latach coś nie poszło - mamy pat

cisza rośnie, choć mieszkamy wciąż we dwoje

wieczorami, każde gaśnie w swym pokoju

 

Bardzo często, powtarzałaś to ma sens

a dziś milczysz, czy to koniec, czy to kres

jeszcze wczoraj, nam wystarczył jeden znak
dzisiaj rzadko twoje usta szepczą tak

cisza rośnie, choć mieszkamy wciąż we dwoje

wieczorami, każde gaśnie w swym pokoju

 

Na zakręcie, nagle zgubił się nasz ślad

niby razem, ale to nie tamta gra

w Twoich oczach, coraz częściej widzę chłód

chcę go stopić – nie wychodzi – pusty trud

cisza rośnie, choć mieszkamy wciąż we dwoje

po omacku, szukam Ciebie w swym pokoju

[Papierowy Lis]

@Andrzej_Wojnowski fajne, obserwacja chłodu życia w delikatnym ujęciu, nadaje się na piosenkę - gustuję i pozdrawiam!

[Charismafilos]

@Andrzej_Wojnowski niezwykle wymowny... dziękuję.