Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Teraz szukacie powodu.

Pytacie o sumienie.

O powód

tego całego okrucieństwa i zła.

Lecz czy to ja szukałem Was,

czy to Wy przyszliście do mnie?

Powodem jest sprawiedliwość i zemsta.

Sumienia we mnie brak.

Powodem również

ludzka nienawiść i moja niejedna łza.

Co Wy wiecie o bestii,

która się tu wylęgła.

Trzymaliście się z dala od mroku

tych ścian i ciasnej klatki.

A bestia w niej uwięziona,

szarpała wściekle pręty.

I wyła żałośnie do księżyca

aż do gardła zdartego.

Później odkryliście przypadkiem

ślady krwi

od posesji prowadzące w las.

W głąb kniei prowadził Was,

jej blask szkarłatny.

Zaprowadziły Was aż na polanę,

gdzie przy zwalonym

nocną burzą świerku, leżał chłopiec.

Dusza umknęła już z ciała martwego.

 

Po pogrzebie.

Odkryliście jego pokój.

Jego za życia zbudowany grobowiec.

Gdzie wszędzie walały się

pamiętniki, wiersze.

Słowa wśród ścian zbłąkane,

szukały niedokończonych prac.

I wtedy zrozumieliście,

że kiedyś nie była to bestia

a zraniony, zniszczony człowiek.

Lecz teraz mimo wszystko.

Dziękuję Wam.

Zabiliście we mnie wszystko. Zamęczyliście coś,

czym i tak nie chciałbym być.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

Nie warto litość zachować dla ludzi

co z resztek dobra odzierają 

Oni i tak wydali już osąd

Wygodny dla nich samych. 

 

Niech sumienie ich pożre,

a lustro pęka z odrazy

Gdy będziemy odchodzić

wyrywając groty ich strzał. 

Opublikowano

@Simon Tracy

 

Twoje słowa niosą w sobie ogromny ból i poczucie krzywdy, które wyraźnie ciąży od lat. Wiersz jest surowy - pokazuje, jak cierpienie może przemienić człowieka w coś, czego sam nie chce rozpoznać w sobie.

Rozumiem tę wściekłość na tych, którzy "odkryli" prawdę dopiero po tragedii, którzy nie widzieli, gdy było jeszcze czas. Ta metafora bestii w klatce, wycia do księżyca - to potężny obraz samotności i rozpaczy, której nikt nie zauważył.


 

  • 5 tygodni później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Wiechu J. K. ja też bardzo lubię a najbardziej czerwone porzeczki

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...